Βαρύ πένθος σκέπασε το ελληνικό μπάσκετ, καθώς ο Θανάσης Σκουρτόπουλος έφυγε από τη ζωή την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου, σε ηλικία μόλις 60 ετών. Η είδηση του θανάτου του προκάλεσε βαθιά συγκίνηση στον αθλητικό κόσμο, με φίλους του μπάσκετ, συναδέλφους και παίκτες να μιλούν για έναν άνθρωπο που υπηρέτησε το άθλημα με ήθος, γνώση και συνέπεια, τόσο εντός όσο και εκτός παρκέ.
Πέθανε ο Θανάσης Σκουρτόπουλος
Ο Θανάσης Σκουρτόπουλος συνδέθηκε άρρηκτα με την Εθνική Ελλάδας, την οποία ανέλαβε ως πρώτος προπονητής το 2018. Σε μια απαιτητική περίοδο για το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα, κατάφερε να οδηγήσει τη γαλανόλευκη στο Παγκόσμιο Κύπελλο Καλαθοσφαίρισης Ανδρών του 2019, αφήνοντας το δικό του στίγμα στον πάγκο της Εθνικής. Παρέμεινε στο τιμόνι έως το 2022, ολοκληρώνοντας τη θητεία του με απολογισμό 18 νίκες και 5 ήττες, ένα ρεκόρ που αποτυπώνει τη σταθερότητα και τη σοβαρότητα της δουλειάς του.
Η προπονητική του διαδρομή, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στα ελληνικά σύνορα. Τα τελευταία χρόνια της καριέρας του, ο Θανάσης Σκουρτόπουλος εργαζόταν στο εξωτερικό, δείχνοντας πως η αγάπη του για το μπάσκετ δεν γνώριζε γεωγραφικά όρια. Από το 2023 είχε αναλάβει την τεχνική ηγεσία της Αστόρια Μπίντγκοζ στην Πολωνία, ενώ την περίοδο 2023-2024 κάθισε και στον πάγκο της Εθνικής ομάδας του Κατάρ. Το περασμένο καλοκαίρι, μάλιστα, είχε ξεκινήσει ένα νέο κεφάλαιο στην καριέρα του, αναλαμβάνοντας την Κούλεγκουντ Μπρόνκος στο Ουλάν Μπατόρ, συνεχίζοντας με πάθος τη δουλειά του μέχρι το τέλος.
Γεννημένος στις 23 Μαΐου 1965 στην Αθήνα, ο Θανάσης Σκουρτόπουλος είχε μακρά πορεία και ως αθλητής. Αγωνίστηκε για πολλά χρόνια σε ιστορικές ομάδες, όπως ο Γ.Σ. Δαφνίου, η ΑΕΚ και το Παγκράτι, ενώ φόρεσε και τη φανέλα όλων των μικρών εθνικών ομάδων, αποδεικνύοντας από νωρίς το ταλέντο και τη μπασκετική του αντίληψη. Όσοι τον έζησαν στα παρκέ μιλούν για έναν παίκτη με μπασκετικό μυαλό, στοιχεία που αργότερα μετέφερε με επιτυχία και στον ρόλο του προπονητή.
Η προπονητική του καριέρα ξεκίνησε από τον Γ.Σ. Δαφνίου, την ομάδα με την οποία είχε ισχυρό δέσιμο. Εκεί έκανε τα πρώτα του βήματα στους πάγκους και κατάφερε ένα ιστορικό επίτευγμα, οδηγώντας τον σύλλογο για πρώτη φορά στις εθνικές κατηγορίες. Από τότε, η πορεία του ήταν σταθερά ανοδική, με τον ίδιο να χτίζει τη φήμη ενός ανθρώπου που δούλευε μεθοδικά, χωρίς υπερβολές και μεγάλα λόγια, αφήνοντας τη δουλειά του να μιλάει.
Η απώλειά του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό στο ελληνικό μπάσκετ. Ο Θανάσης Σκουρτόπουλος δεν ήταν μόνο ένας προπονητής με γνώσεις και εμπειρία, αλλά και ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων, που κέρδιζε τον σεβασμό όσων συνεργάζονταν μαζί του. Σε μια εποχή που ο αθλητισμός συχνά κυριαρχείται από εντάσεις και ακρότητες, εκείνος ξεχώριζε για την ψυχραιμία, την αξιοπρέπεια και τη σοβαρότητά του.
Το ελληνικό μπάσκετ αποχαιρετά έναν δικό του άνθρωπο, έναν εργάτη των παρκέ που υπηρέτησε το άθλημα με αγάπη και αφοσίωση μέχρι το τέλος. Η παρακαταθήκη του θα παραμείνει ζωντανή μέσα από τις ομάδες, τους παίκτες και τις στιγμές που σημάδεψε στη μακρά του διαδρομή.
