Μαρία Καρυστιανού: «Δεν μου επέτρεψαν να πάρω τον λόγο στο Σύνταγμα». «Είχα ενημερώσει τον Πάνο Ρούτσι, αλλά δεν ήμουν στη λίστα». Ένταση, αντικρουόμενες εκδοχές και ερωτήματα για τη διαχείριση των ομιλιών στη μεγάλη συγκέντρωση για τα Τέμπη
Έντονη αναστάτωση και παρασκήνιο φαίνεται πως προκάλεσε η παρουσία της Μαρίας Καρυστιανού στη μεγάλη συγκέντρωση στο Σύνταγμα, για τη συμπλήρωση τριών ετών από τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών. Η πρώην πρόεδρος του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων κατήγγειλε δημόσια ότι δεν της επετράπη να ανέβει στο βήμα και να εκφωνήσει ομιλία, παρά το γεγονός ότι, όπως υποστηρίζει, είχε εγκαίρως ενημερώσει σχετικά τον Πάνο Ρούτσι.
Σύμφωνα με όσα δήλωσε η ίδια, προσήλθε στον χώρο της συγκέντρωσης από νωρίς, με ξεκάθαρη πρόθεση να μιλήσει για το παιδί της και για τον πολυετή αγώνα των οικογενειών των θυμάτων, διεκδικώντας δικαιοσύνη. Όπως περιέγραψε, έφτασε στο Σύνταγμα στις 12 το μεσημέρι, την προγραμματισμένη ώρα έναρξης της κινητοποίησης, όμως περίπου δύο ώρες αργότερα αντιλήφθηκε ότι το πρόγραμμα των ομιλιών είχε ήδη διαμορφωθεί, χωρίς να συμπεριλαμβάνεται η δική της παρέμβαση.
Μαρία Καρυστιανού: «Δεν μου επέτρεψαν να πάρω τον λόγο στο Σύνταγμα»
«Κατάλαβα ότι υπήρχε έτοιμο πλάνο με ομιλητές συγγενείς και εκπροσώπους εργατικών κέντρων. Για κάποιον λόγο αισθάνθηκα πως δεν ήθελαν να μιλήσω. Και αυτό με πίκρανε, γιατί η συγκεκριμένη ημέρα ήταν αφιερωμένη αποκλειστικά στους νεκρούς των Τεμπών», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας πως ο κάθε κοινωνικός αγώνας είναι θεμιτός, αλλά η συγκεκριμένη συγκέντρωση είχε πρωτίστως μνημονικό και συμβολικό χαρακτήρα.
Σε συνέντευξή της στο Kontra Channel, η Μαρία Καρυστιανού επανέλαβε πως είχε προηγουμένως ενημερώσει τον Πάνο Ρούτσι για την επιθυμία της να μιλήσει, γεγονός που, κατά την άποψή της, καθιστά ακόμη πιο ακατανόητη την εξέλιξη. Παράλληλα, πληροφορίες αναφέρουν ότι κατά τη διάρκεια της παραμονής της στο Σύνταγμα υπήρξε έντονη στιχομυθία ανάμεσα στην ίδια και τον Πάνο Ρούτσι, με αυτόπτες μάρτυρες να κάνουν λόγο για εμφανή ένταση.
Από την πλευρά του, ο Ηλίας Παπαγγελής, επίσης γονέας θύματος της τραγωδίας, έδωσε μια διαφορετική εκδοχή, μιλώντας στην εκπομπή «Εξελίξεις Τώρα» του Mega. Όπως είπε, η Μαρία Καρυστιανού δεν βρισκόταν επισήμως στη λίστα των ομιλητών, όπως αυτή είχε καταρτιστεί από την οργανωτική επιτροπή.
Διαβάστε επίσης: Μαίρη Βιδάλη για Μαρία Καρυστιανού: Δεν μπορώ να διανοηθώ πώς θέλει να πολιτευτεί μετά από αυτό το τραύμα
«Ήμουν παρών και μίλησα μαζί της. Είχα ενημερωθεί ότι δεν ήταν στη λίστα. Της είπα πως, όταν θα ανέβαινα εγώ στο βήμα, θα την καλούσα να μιλήσει, και συμφώνησε», σημείωσε, εξηγώντας ωστόσο πως το πρόγραμμα κύλησε διαφορετικά απ’ ό,τι αναμενόταν. Όπως ανέφερε, οι ομιλίες των εκπροσώπων των εργατικών κέντρων αποδείχθηκαν ιδιαίτερα εκτενείς, με αποτέλεσμα η διαδικασία να παραταθεί για πάνω από δύο ώρες, υπό δύσκολες συνθήκες, καθώς επικρατούσε έντονη ηλιοφάνεια και υψηλή θερμοκρασία.
«Όταν πλησίαζε η στιγμή να μιλήσω, γύρισα να τη βρω, αλλά δεν ήταν εκεί. Ρώτησα τι συνέβη και μου είπαν ότι είχε κουραστεί και αποχώρησε. Δεν γνωρίζω αν υπήρξε κάποια έντονη συζήτηση με την οργανωτική επιτροπή ή αν αντάλλαξαν βαριές κουβέντες. Το μόνο που ξέρω είναι πως, από τη στιγμή που βρισκόταν στον περιφρουρημένο χώρο δίπλα στην εξέδρα –όπου βρίσκονται μόνο οι ομιλητές και οι στενοί συγγενείς– είναι προφανές ότι ήθελε να μιλήσει», υπογράμμισε.
Ο ίδιος στάθηκε και στη διατύπωση που χρησιμοποίησε η Μαρία Καρυστιανού στις δηλώσεις της, σημειώνοντας πως είπε «αισθάνθηκα ότι δεν ήθελαν να μιλήσω» και όχι ότι κάποιος της το απαγόρευσε ρητά. «Μπορεί να ένιωσε σωστά, μπορεί και λάθος. Το βέβαιο είναι πως οι συνθήκες ήταν πιεστικές και το πρόγραμμα δεν κύλησε όπως είχε αρχικά σχεδιαστεί», πρόσθεσε.
Το περιστατικό αυτό άνοιξε νέο κύκλο συζητήσεων γύρω από τη διαχείριση της συγκέντρωσης, τον τρόπο κατάρτισης των ομιλητών και τις ισορροπίες στο εσωτερικό του κινήματος των συγγενών. Πολλοί κάνουν λόγο για μια άτυπη σύγκρουση που αντικατοπτρίζει τις διαφορετικές προσεγγίσεις και ευαισθησίες γύρω από τον αγώνα για δικαίωση.
Σε κάθε περίπτωση, το επεισόδιο ανέδειξε πόσο φορτισμένο παραμένει το κλίμα τρία χρόνια μετά την τραγωδία και πόσο έντονη είναι η ανάγκη των οικογενειών να ακουστεί η φωνή τους, χωρίς αποκλεισμούς, παρερμηνείες ή σκιές.
