Υπάρχουν φινάλε που λειτουργούν σαν παρηγοριά, δίνοντας την ψευδαίσθηση ότι η ιστορία ολοκληρώθηκε, ότι μπορείς να ανασάνεις και να αποχωρήσεις από τον κόσμο της αφήγησης ελαφρύτερος… Υπάρχουν όμως κι εκείνα τα φινάλε που δεν σου επιτρέπουν να φύγεις, που σε κρατούν καθηλωμένο, με ένα βάρος στο στήθος και μια σιωπή που δεν σπάει ούτε όταν πέσουν οι τίτλοι τέλους… Το φινάλε του «Ριφιφί» του Σωτήρη Τσαφούλια ανήκει αδιαπραγμάτευτα στη δεύτερη κατηγορία.
Δεν είναι ένα τέλος για τη ληστεία του αιώνα, με την οποία καταπιάνεται η σειρά, ή για τους ληστές που τα έβαλαν με το σύστημα και, έστω προσωρινά, το νίκησαν. Είναι ένα τέλος για κάτι πολύ πιο οριστικό: για την απώλεια. Για εκείνη τη στιγμή που όλα σταματούν επειδή δεν υπάρχει τίποτε άλλο να ειπωθεί και όχι επειδή απλά τελείωσε μια ιστορία.
Το τελευταίο επεισόδιο του «Ριφιφί» στην Cosmote TV δεν επιχειρεί να εξηγήσει, να δικαιολογήσει ή να εντυπωσιάσει. Δεν χτίζει ανατροπές, δεν αποκαλύπτει μυστικά, δεν προσφέρει την κάθαρση που θα περίμενε κανείς από ένα αφήγημα «εγκλήματος». Αντίθετα, αφαιρεί κάθε ίχνος θριάμβου και αφήνει τον τηλεθεατή μόνο απέναντι σε μια μάνα που έχει χάσει το παιδί της.
Διαβάστε ακόμα: Κίμων Κουρής: Συμμετέχει στη νέα σεζόν του “Tehran”
Όλα τα viral video εδώ.
