Νάντια Καραγιάννη: Ο χαμός της μητέρας μου ήταν σπαραγμός! Παραλίγο να χάσω τη φωνή μου από το κλάμα

Η Νάντια Καραγιάννη μιλάει στην εφημερίδα ON time Σαββατοκύριακο για τις αξίες που δεν διαπραγματεύτηκε ποτέ

Σε μια από τις λίγες συνεντεύξεις της η Νάντια Καραγιάννη ανοίγει την καρδιά της στην «ON time Σαββατοκύριακο» και θυμάται στιγμές που σημάδεψαν τη ζωή και την πορεία της.

Από τη ΣΙΣΣΥ ΜΕΝΕΓΑΤΟΥ

Πότε αποφάσισες να φύγεις από τις μεγάλες πίστες και γιατί;

Μέχρι το 1994 βρισκόμουν στα μεγάλα νυχτερινά μαγαζιά, δίπλα σε σπουδαία ονόματα. Τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Σταύρο Ξαρχάκο τούς γνώρισα το 1994. Με όλους τους άλλους είχα συνεργαστεί τα προηγούμενα δεκαπέντε χρόνια στις μεγάλες πίστες. Μιλάμε για ανθρώπους που καθόρισαν το ελληνικό τραγούδι. Ρουφούσα κάθε γνώση που μπορούσα να πάρω για το τραγούδι από αυτούς. Όταν τραγουδούσαν ο Πάριος, η Μαρινέλλα, ο Βοσκόπουλος, ο Διονυσίου, η Μοσχολιού, εγώ στεκόμουν πίσω από τη σκηνή και παρακολουθούσα τα πάντα: πώς έλεγαν το τραγούδι, πώς στέκονταν, πώς επικοινωνούσαν με τον κόσμο.

Κάποια στιγμή όμως αυτός ο κύκλος έπρεπε να κλείσει. Ο αδελφός μου, ο Μπάμπης Τσέρτος, που είχε ήδη μπει στο χώρο, μου έλεγε: «Γιατί δεν φεύγεις σιγά σιγά από τα μεγάλα μαγαζιά, να πας σε ένα μικρότερο χώρο και να κάνεις κάτι δικό σου;». Μου το έλεγε συχνά, αλλά εγώ δεν ήθελα να φύγω. Ώσπου γύρω στο 1994 άρχισαν να αλλάζουν κάποια πράγματα στο ελληνικό τραγούδι. Άλλαξε και η εικόνα στα μαγαζιά. Οι τραγουδίστριες άρχισαν να «ξεγυμνώνονται», τα τραγούδια έγιναν πιο επιδερμικά και πολλά έμοιαζαν μεταξύ τους. Αυτό με προβλημάτισε πολύ, γιατί εγώ δεν ήμουν διατεθειμένη να αλλάξω τη νοοτροπία που είχα για το τραγούδι, ούτε τις επιλογές των τραγουδιών μου ούτε τον τρόπο που σκεφτόμουν ως καλλιτέχνις. Έτσι, πήρα την απόφαση να αποχωρήσω από τις μεγάλες πίστες. Εκείνο το καλοκαίρι, το 1994, μου έκανε πρόταση ο Σταύρος Ξαρχάκος για το «Ρεμπέτικο» στο θέατρο «Rex» και στη συνέχεια ακολούθησε μεγάλη περιοδεία σε όλη την Ελλάδα. Την επόμενη σεζόν πήγα μαζί με τον αδελφό μου στα «Εννέα Όγδοα».

Νιώθεις ότι ο αδελφός σου, ο Μπάμπης Τσέρτος, σε προφύλαξε σε αυτόν το χώρο;

Με προφύλαξε και με διέσωσε. Έφυγα από τις μεγάλες πίστες και πήγαμε να δουλέψουμε μαζί. Φυσικά, παίρνουμε και τις ανάσες μας και μετά ξαναβρισκόμαστε καλλιτεχνικά, αλλά αυτή η αλλαγή μού έδωσε μεγάλη ώθηση. Ανέλαβα μεγαλύτερη ευθύνη για την πορεία μου και άρχισα να μελετώ βαθύτερα την ιστορία του ελληνικού τραγουδιού, ακόμη και εκατόν πενήντα χρόνια πίσω, για να μπορώ να το προσεγγίζω όσο γίνεται πιο σωστά και φωνητικά. Έτσι βρέθηκα σε μικρότερους χώρους, πιο ζεστούς και πιο ουσιαστικούς για την ελληνική μουσική.

Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή, που έπρεπε να τραγουδήσεις ενώ ήσουν ψυχολογικά χάλια;

Όταν πέθανε ο πατέρας μου. Εκείνη την περίοδο τραγουδούσα στις «Νταλίκες» με τον Χρήστο Νικολόπουλο. Το πρωί έγινε η κηδεία του στο χωριό και το βράδυ έπρεπε να πάω να τραγουδήσω σε μια προγραμματισμένη εκδήλωση στο μαγαζί. Βγήκα στη σκηνή σαν ρομπότ και τραγούδησα. Το ίδιο συνέβη και όταν έφυγε από τη ζωή η μητέρα μου ξαφνικά από εγκεφαλικό. Έχασα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Ήταν σπαραγμός για μένα. Από το πολύ κλάμα παραλίγο να χάσω τη φωνή μου. Ευτυχώς, με βοήθησε η ξαδέλφη μου, η Αιμιλία Τσέρτου, που είναι ψυχίατρος.

Παντρεύτηκες πολύ μικρή και έκανες το γιο σου, τον Νίκο, που σήμερα είναι τραγουδιστής και συνθέτης.

Ναι. Τον Νίκο τον έκανα όταν ήμουν δεκαοκτώ χρονών. Παντρεύτηκα το πρώτο αγόρι που γνώρισα και ερωτεύτηκα, τον πατέρα του, τον Αντώνη Καραγιάννη. Ήταν στο πρώτο έτος της δραματικής σχολής, πολύ όμορφος και με υπέροχο ηχόχρωμα φωνής, αλλά τελικά δεν συνέχισε την υποκριτική. Χωρίσαμε όταν ήμασταν είκοσι χρονών. Ο Αντώνης δεν είχε πάει καν φαντάρος όταν γεννήθηκε ο Νίκος. Παρ’ όλα αυτά διατηρήσαμε πολύ καλές σχέσεις. Με τον Αντώνη ερωτευτήκαμε πολύ, αλλά ο έρωτας δεν κράτησε. Από τη μια ήμασταν μικροί, από την άλλη, όταν γεννήθηκε ο Νίκος, όλη η αγάπη μου μεταφέρθηκε στο παιδί. Ο Νίκος έχει παντρευτεί δύο φορές και έχει αποκτήσει δύο κόρες. Τους έχω μεγάλη αδυναμία. Η μία είναι 10 χρονών, η Φιλίππα, και η άλλη, η Κωνσταντίνα, είναι 21, έχει τελειώσει δραματική σχολή και ζωγραφίζει. Έγινα γιαγιά στα 41 μου. Συνήθως δεν με φωνάζουν γιαγιά, αλλά Νάντια ή «super sexy grandmother» (γέλια).

Μετά το διαζύγιο δεν σου ξανάκαναν πρόταση γάμου;

Βεβαίως. Τουλάχιστον πέντε φορές. Είμαι άνθρωπος των σχέσεων και είχα ωραίες σχέσεις. Αλλά δεν ήθελα να κάνω άλλο παιδί. Οι σύντροφοι που είχα κάποια στιγμή ήθελαν οικογένεια κι εγώ δεν το ήθελα. Δεν μου άρεσε ποτέ η δέσμευση του γάμου. Ένιωθα ότι λειτουργούσε αρνητικά για μένα. Εγώ θέλω να ζω τον έρωτα και το πάθος. Όταν αλλάζει μορφή, φεύγω. Μου αρέσει να μένω μόνη μου, να έχει καθένας μας το χώρο του και να αγαπιόμαστε. Εδώ και χρόνια έχω μια πολύ όμορφη σχέση με πληθώρα συναισθημάτων. Ο καθένας μένει στο χώρο του και είμαστε μια χαρά, ευτυχισμένοι.

Τι ετοιμάζεις καλλιτεχνικά;

Τη Δευτέρα 16 Μαρτίου, στις 19.30, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, στην αίθουσα της Μουσικής Βιβλιοθήκης «Λίλιαν Βουδούρη», θα παρουσιάσουμε ένα μουσικό αφιέρωμα στη σπουδαία Σοφία Βέμπο. Ο τίτλος είναι «Εσύ, Σοφία της καρδιάς». Είναι και τίτλος τραγουδιού που έγραψα τη μουσική και το ερμηνεύω, σε στίχους του δημοσιογράφου και συγγραφέα Πάνου Καλουδά. Ήδη υπάρχει στις διαδικτυακές πλατφόρμες. Ετοιμάζω και άλλα μουσικά αφιερώματα σε μεγάλους δημιουργούς του παρελθόντος, για να γνωρίσουν τη δουλειά τους και οι νεότεροι. Μαζί με το γιο μου, τον Νίκο Καραγιάννη, ηχογραφήσαμε ένα τραγούδι αφιερωμένο στον Μίκη Θεοδωράκη, σε στίχους του Ισίδωρου Καρδερίνη. Επίσης, πριν ξεσπάσουν οι πολεμικές συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, ηχογραφήσαμε και το τραγούδι «Στης Κύπρου την καρδιά», σε στίχους Ισίδωρου Καρδερίνη και μουσική Νίκου Καραγιάννη.

Διαβάστε ακόμα: Βάνα Μπάρμπα για Γιώργο Μαρίνο: Θα είσαι πάντα ένα φωτεινό αστέρι στον δρόμο μας

Όλα τα viral video εδώ.