Πέθανε στα 82 του ο σπουδαίος ηθοποιός Χρήστος Βαλαβανίδης. Μια σπουδαία πορεία σε θέατρο, κινηματογράφο και τηλεόραση – Η μεγάλη αγάπη του για την τέχνη και η μάχη με την υγεία του
Ο ελληνικός καλλιτεχνικός κόσμος αποχαιρετά έναν σημαντικό δημιουργό. Ο ηθοποιός και ποιητής Χρήστος Βαλαβανίδης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών, αφήνοντας πίσω του μια μακρά και πολυσχιδή πορεία στον χώρο του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Το τελευταίο διάστημα αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, κυρίως με την καρδιά του, τα οποία τελικά δεν κατάφερε να ξεπεράσει.
Ο σπουδαίος καλλιτέχνης άφησε την τελευταία του πνοή το βράδυ της προηγούμενης ημέρας. Ήταν παντρεμένος και πατέρας μιας κόρης, ενώ μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής του παρέμενε ενεργός στον χώρο της τέχνης, τον οποίο υπηρέτησε με αφοσίωση για δεκαετίες.
Η είδηση του θανάτου του έγινε γνωστή μέσω ανάρτησης από τους ανθρώπους του «Από Κοινού Θεάτρου», την οικογένεια της Ελένης Γερασιμίδου και του Αντώνη Ξένου, που θέλησαν να τον αποχαιρετήσουν δημόσια. Σε συγκινητικό μήνυμά τους έγραψαν:
«Χτες το βράδυ μάθαμε, από την αγαπημένη σου Ασπασία, για το δυσβάσταχτο φευγιό σου. Αντίο σπουδαίε μας Χρήστο, πολυτάλαντε καλλιτέχνη. Λάμπρυνες αυτό τον τόπο με την πολυσήμαντη υποκριτική σου, την υπέροχη φωνή και ποίησή σου. Καλή δύναμη στην Ασπασία σου, στην Κατερίνα σου και σε όλους τους οικείους».
Η μάχη με την υγεία του
Τους τελευταίους μήνες ο Χρήστος Βαλαβανίδης είχε μιλήσει δημόσια για την περιπέτεια που περνούσε με την υγεία του. Μάλιστα, είχε περάσει τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς νοσηλευόμενος στο νοσοκομείο, δίνοντας τη δική του μάχη.
Σε τηλεοπτική του εμφάνιση είχε αναφερθεί με ειλικρίνεια στην κατάσταση που αντιμετώπιζε, προσπαθώντας όμως να διατηρήσει το γνωστό του χιούμορ και την αισιοδοξία του.
«Καλά είμαι. Είχα κάτι το οποίο θα περάσει, είμαι σε θεραπεία. Δεν είναι τραγικό, αλλά είναι βαριά αρρώστια που πρέπει να τη φροντίσω οπωσδήποτε γιατί είμαι και μεγάλη κοπέλα», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.
Ο ίδιος είχε μιλήσει και για τη δύσκολη εμπειρία της νοσηλείας του, τονίζοντας ότι χρειάστηκε υπομονή για να ξεπεράσει την κρίση:
«Είναι μια περιπέτεια. Υπομονή, υπομονή και όλα θα πάνε καλά. Για να πάρω το εξιτήριο από το Λαϊκό, με κάνανε καλά. Δεν μ’ άφηναν να φύγω. Τρυπήματα, ενέσεις, εμβόλια και τα λοιπά…».
Παράλληλα, είχε αναφερθεί και στην καθημερινότητα μέσα στο δημόσιο σύστημα υγείας, περιγράφοντας με ειλικρίνεια τις εικόνες που είδε:
«Το νοσηλευτικό και το ιατρικό δυναμικό, άπταιστα. Το περιβάλλον, άθλιο. Ράντζα στους διαδρόμους και οι άνθρωποι να δουλεύουνε σκληρότατα. Τους λυπήθηκε η ψυχή μου».
Ιδιαίτερη αναφορά είχε κάνει και στη σύζυγό του, η οποία στάθηκε στο πλευρό του σε όλη αυτή τη δύσκολη περίοδο.
«Είχα κοντά μου τη γυναίκα μου η οποία κουράστηκε πάρα πολύ για να με περιποιείται. Φοβότανε βέβαια και για μένα και για αυτή. Πέρα απ’ τη γυναίκα μου η οποία είναι φρουρός, η αγάπη του κόσμου με κράτησε όρθιο», είχε πει συγκινημένος.
Μια σπουδαία διαδρομή στο θέατρο
Ο Χρήστος Βαλαβανίδης αποφοίτησε το 1973 από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και από νωρίς ξεχώρισε για το εύρος των υποκριτικών του δυνατοτήτων. Στη διάρκεια της καριέρας του συνεργάστηκε με πολλούς σημαντικούς θιάσους, αλλά και με τις δύο μεγάλες κρατικές σκηνές της χώρας, στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.
Το ρεπερτόριό του ήταν εντυπωσιακά πολυδιάστατο. Υπηρέτησε σχεδόν όλα τα θεατρικά είδη, από το αρχαίο δράμα και την αττική κωμωδία μέχρι το σύγχρονο θέατρο, το μιούζικαλ, την οπερέτα, την επιθεώρηση και την παντομίμα.
Συμμετείχε σε πολλές αξιόλογες παραστάσεις, όπως ο «Μορμόλης», ο «Παπουτσωμένος γάτος», «Το ημέρωμα της στρίγγλας», «Τα οράματα της Σιμόν Μασάρ», «Άλκηστη – Κύκλωπας», «Η τύχη της Μαρούλας», «Η τρελή του Σαγιό» και «Αντώνιος και Κλεοπάτρα».
Ιδιαίτερα σημαντική υπήρξε και η συνεργασία του με το ΔΗΠΕΘΕ Αγρινίου, όπου ερμήνευσε τον Στέλιο στην εμβληματική «Αυλή των θαυμάτων» του Ιάκωβου Καμπανέλλη.
Το 1996, μαζί με τη σύζυγό του Ασπασία Κράλλη, ίδρυσαν το «Από Μηχανής Θέατρο», μετατρέποντας έναν παλιό βιομηχανικό χώρο σε έναν σύγχρονο και δημιουργικό θεατρικό πυρήνα.
Διαβαστε επίσης: Χρήστος Βαλαβανίδης: “Είναι κάτι σοβαρό, αλλά προς το παρόν δεν είναι θανατηφόρο”
Τηλεόραση, κινηματογράφος και διακρίσεις
Παράλληλα με το θέατρο, ο Χρήστος Βαλαβανίδης είχε έντονη παρουσία και στην τηλεόραση. Συμμετείχε σε πολλές επιτυχημένες σειρές που αγαπήθηκαν από το κοινό, ανάμεσά τους «Το Μινόρε της Αυγής», «Οι Αυθαίρετοι», «Σιγά, η πατρίδα κοιμάται» και «Οι άνδρες δεν υπάρχουν πια».
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε σε σημαντικές ταινίες όπως «Λούφα και Παραλλαγή» του Νίκου Περάκη, «Η φωτογραφία» του Νίκου Παπατάκη, «Πάμπτωχοι Α.Ε.» και «Το κλάμα βγήκε απ’ τον Παράδεισο».
Η υποκριτική του δεινότητα αναγνωρίστηκε και επίσημα όταν τιμήθηκε με το βραβείο Α΄ ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης για την ερμηνεία του στην ταινία «Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα» του Νίκου Νικολαΐδη.
Ο ποιητής πίσω από τον ηθοποιό
Πέρα από την υποκριτική, ο Χρήστος Βαλαβανίδης είχε έντονη παρουσία και στον χώρο της λογοτεχνίας. Υπήρξε δημιουργός τριών ποιητικών συλλογών, με την τελευταία να περιλαμβάνει ανέκδοτα ποιήματα πολλών ετών αλλά και μια επιλογή από παλαιότερα έργα του.
Τα ποιήματά του δημοσιεύτηκαν σε ελληνικές και διεθνείς ανθολογίες, ενώ συνεργάστηκε με αρκετά λογοτεχνικά περιοδικά. Παράλληλα, είχε συμβάλει και στη συγγραφή τηλεοπτικών σειρών, όπως το «Πλάκας Μέλαθρον» και «Οι Αθώοι της Πτέρυγας 5».
Ο Χρήστος Βαλαβανίδης υπήρξε ένας πολυσχιδής καλλιτέχνης που άφησε έντονο αποτύπωμα στην ελληνική καλλιτεχνική σκηνή. Με το ταλέντο, την ευαισθησία και την αφοσίωσή του στην τέχνη, κατάφερε να δημιουργήσει μια πορεία που θα παραμείνει ζωντανή στη μνήμη του κοινού και των συναδέλφων του.
Όλα τα viral video εδώ.
