Στην εποχή που όλα γίνονται είδηση και η ζωή χάνεται μέσα σε αριθμούς, μια ξεχωριστή φωνή επιμένει να μιλά δυνατά. Ο Γεράσιμος Γεννατάς, φιλόσοφος της ζωής και πραγματικός αγωνιστής-καλλιτέχνης με έργο, ουσία και λόγο, ξεσπά στην «ON time Σαββατοκύριακο», σε μια από τις ελάχιστες συνεντεύξεις του. Μιλά για τα δύσκολα χρόνια που τον διαμόρφωσαν και για την επιλογή του να εμπιστεύεται τον άνθρωπο ακόμη και όταν όλα γύρω μοιάζουν να διαψεύδουν αυτή την πίστη.
Από τη ΣΙΣΣΥ ΜΕΝΕΓΑΤΟΥ
Στα δεκαπέντε σου έχασες τον πατέρα σου και στα δεκαεπτά τη μητέρα σου. Ποια εσωτερική απόφαση πήρες τότε που σε καθορίζει μέχρι σήμερα;
Όσο κι αν αυτό πλέον, στις μέρες μας, φαντάζει κάπως ανεδαφικό και τρελούτσικο, το να πιστεύω στους ανθρώπους, να εμπιστεύομαι την ανθρώπινη πλευρά τους και να δουλεύω γι’ αυτήν.
Αποφάσισες να κάνεις πράξη ζωής το να εμπιστεύεσαι τους ανθρώπους;
Ναι, αυτό το κίνητρο αποζητούσα, αυτό το κίνητρο έθεσα ως ανάγκη, αυτή τη δύναμη που με κινεί. Βλέπουμε γύρω μας να είναι λίγο ανεδαφικό αυτό. Παρ’ όλα αυτά, εάν ήταν απολύτως μη ρεαλιστικό και ψευδές, δεν θα υπήρχαμε αυτή τη στιγμή. Νομίζω ότι η φύση προσπαθεί να διατηρεί μια ισορροπία με όλες τις αντιθέσεις που τη διακρίνουν και το ότι υφιστάμεθα οι άνθρωποι σημαίνει ότι κάτι ακόμα υπάρχει για να ελπίζουμε.
Να ελπίζουμε ακόμα και όταν μας κυκλώνει έντονη η φωτιά του πολέμου;
Ναι, δεν νομίζω ότι μπορεί να υπάρξει πουθενά αλλού η ελπίδα. Δεν υπάρχει κάτι άλλο, δηλαδή, στο οποίο μπορεί να ελπίζει ο άνθρωπος, εκτός από τον ίδιο τον άνθρωπο. Δεν έχουμε τίποτε άλλο, παρά μόνο ο ένας τον άλλον. Όλος αυτός ο παραλογισμός από εμάς προέρχεται, γιατί δαπανάται πολλή ενέργεια και σκέψη, επίσης ανθρώπινου πνεύματος, που δυστυχώς όμως είναι καταγεγραμμένο και τοποθετημένο στην άλλη πλευρά του ποταμού, στην αντίθετη όχθη. Παρότι υπάρχει όλο αυτό το σκοτάδι, το έρεβος και η μισαλλοδοξία, δεν έχουμε πουθενά αλλού να ελπίζουμε παρά μόνο στον άνθρωπο. Η φύση προσπαθεί να διατηρήσει μια ισορροπία και το ότι είμαστε ακόμα σήμερα εδώ σημαίνει ότι υπάρχει μια μερίδα ανθρώπων που προσπαθεί να ισορροπήσει αυτή την τρομακτική δύναμη που φαίνεται αυτή τη στιγμή να υπάρχει, το σκοτάδι, το κακό.
Μεγαλώνοντας έτσι, έχοντας χάσει νωρίς τους γονείς σου, φοβάσαι περισσότερο για το 12χρονο γιο σου, τον Κωνσταντή, ή έχεις συμφιλιωθεί με το ότι η ζωή δεν ελέγχεται;
Δυστυχώς, αυτό το συναίσθημα δεν έχει καταφέρει το ανθρώπινο πλάσμα να το αποτινάξει από πάνω του. Ο φόβος είναι πανταχού παρών. Το θέμα είναι τι πρόσωπα παίρνει αυτός ο φόβος και τι σε οδηγεί να κάνεις όταν βρίσκεσαι αν όχι υπό το κράτος του, ακόμα και υπό τη σκέψη του. Πολλές φορές ο ίδιος ο φόβος μπορεί να λειτουργήσει, να σε κατευθύνει σε πράξεις που είναι πιο φωτεινές. Και είναι ένα ζητούμενο αυτό: να μην αγόμεθα και φερόμεθα από τα συναισθήματά μας προς σκοτεινές ενέργειες. Ενέργειες οι οποίες δεν έχουν γενναιοδωρία και θάρρος, αλλά διακατέχονται από μεμψιμοιρία, εγωισμό, γενικά από ένα κλείσιμο προς τη ζωή. Νομίζω ότι το δικό μου μερίδιο φόβου με οδηγεί σε πιο φωτεινές ενέργειες και δρόμους.
Ένα παιδί σήμερα ενημερώνεται μέσα από το διαδίκτυο, εν ριπή οφθαλμού, για τα πάντα. Ποια είναι η συμβουλή που έχεις δώσει ως πατέρας στον Κωνσταντή;
Να προσπαθεί να δημιουργεί ο ίδιος τις δικές του συνιστώσες δυνάμεις της ζωής. Να δημιουργεί, δηλαδή, ο ίδιος το δικό του βίωμα, παρά να ψάχνει να το βρει μέσα από τις εικόνες των άλλων. Κατακλυζόμαστε από το να περνούν μπροστά από τα μάτια μας οι ζωές των άλλων ανθρώπων. Όλη μέρα βλέπουμε εικόνες από την καθημερινότητά τους και ξεχνάμε να δημιουργήσουμε εμείς τη δική μας ζωή. Και νομίζω ότι αυτό είναι μια πολύ βασική παράμετρος της σημερινής εποχής. Μοιάζει σαν να μη βιώνουμε πραγματικά τη ζωή μας, αλλά να την παρακολουθούμε μέσα από τις ειδήσεις της ζωής των άλλων. Μας κατακλύζει μια πληροφορία κάθε δευτερόλεπτο. Και είναι σαν η πληροφορία να γίνεται πιο σημαντική από την ίδια τη ζωή. Πού θα φτάσει αυτό; Ποιο είναι, δηλαδή, το ζητούμενο, ποιο είναι το τέλος; Δεν υπάρχει τέλος. Γιατί το φορτίο των ανθρώπων είναι ατελείωτο. Αν καθίσουμε να παρακολουθούμε τις ζωές των άλλων, θα τελειώσει η δική μας.
Διαβάστε ακόμα: Αποθέωση για τον Μπραντ Πιτ τη στιγμή που μπαίνει στο δημαρχείο της Αθήνας
Όλα τα viral video εδώ.
