Γιάννης Νταλιάνης: Με τη Μαριλίτα Λαμπροπούλου και τις κόρες τους στην κηδεία του αδελφού του

Γιάννης Νταλιάνης: Με τη Μαριλίτα Λαμπροπούλου και τις κόρες τους στην κηδεία του αδελφού του. Συγκίνηση, σιωπή και βαθιά συγκέντρωση στη πολιτική κηδεία του σπουδαίου θεατράνθρωπου – Παρόντες συγγενείς, φίλοι και άνθρωποι του πολιτισμού.

Το μεσημέρι της Δευτέρας 2 Μαρτίου, στο Α’ Κοιμητήριο Αθηνών, γράφτηκε ο επίλογος μιας σπουδαίας πορείας στον ελληνικό πολιτισμό. Συγγενείς, φίλοι, μαθητές και άνθρωποι του θεάτρου συγκεντρώθηκαν για να αποχαιρετήσουν τον Κώστα Νταλιάνη, έναν δημιουργό που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη σκηνή και τη διδασκαλία.

Στην πολιτική του κηδεία έδωσε το «παρών» και ο αδελφός του, Γιάννης Νταλιάνης, συνοδευόμενος από τις δύο κόρες του, Έλλη και Μαρίνα. Λίγο αργότερα κατέφθασε και η πρώην σύζυγός του, Μαριλίτα Λαμπροπούλου, με την οικογένεια να στέκεται ενωμένη σε μια από τις πιο δύσκολες στιγμές της.

Το κλίμα ήταν βαρύ, γεμάτο σιωπηλή συγκίνηση και σεβασμό. Οι λιτές κινήσεις, τα σκυφτά βλέμματα και οι διακριτικές αγκαλιές μαρτυρούσαν το μέγεθος της απώλειας, ενώ οι παρευρισκόμενοι τίμησαν τον εκλιπόντα με ένα θερμό, παρατεταμένο χειροκρότημα τη στιγμή της εξόδου του φέρετρου.

Γιάννης Νταλιάνης: Με τη Μαριλίτα Λαμπροπούλου και τις κόρες τους στην κηδεία του αδελφού του

Ο Κώστας Νταλιάνης υπήρξε μια από τις πιο φωτεινές μορφές του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου. Ιδρυτής του θεάτρου «Μοντέρνοι Καιροί», σκηνοθέτης, δάσκαλος και βαθιά καλλιεργημένος άνθρωπος, αφιέρωσε τη ζωή του στη σκηνή, υπηρετώντας την τέχνη με ήθος, συνέπεια και ουσιαστική παιδεία. Μέσα από τη διδασκαλία του, ενέπνευσε γενιές ηθοποιών, μεταφέροντας όχι μόνο τεχνικές γνώσεις, αλλά και αξίες, καλλιεργώντας την αγάπη για την πνευματική ελευθερία και την καλλιτεχνική αναζήτηση.

Γεννημένος στον Βόλο, ακολούθησε μια πολυσχιδή διαδρομή: σπούδασε στη Σχολή του Πέλου Κατσέλη, ασχολήθηκε με τα Οικονομικά, υπήρξε χορευτής στο Λύκειο Ελληνίδων και διαμόρφωσε ένα σπάνιο καλλιτεχνικό προφίλ που συνέδεε την κίνηση, τον λόγο και τη βαθιά κοινωνική ματιά.

Διαβάστε επίσης: Γιάννης Νταλιάνης: Αδελφέ μου, καλό ταξίδι

Ως ιδρυτικό μέλος του «Θεάτρου της Άνοιξης» και αργότερα των «Μοντέρνων Καιρών», απέδειξε πως το θέατρο μπορεί να λειτουργήσει ως πράξη αντίστασης και αφύπνισης. Με περισσότερες από 50 σκηνοθεσίες στο ενεργητικό του και με σημαντικές σπουδές στη Γερμανία, αναμετρήθηκε δημιουργικά με κορυφαίους συγγραφείς όπως ο Μπρεχτ, ο Ιονέσκο, ο Σαίξπηρ, ο Ίψεν και ο Γκόγκολ.

Η απώλειά του αφήνει πίσω ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά και μια πλούσια πνευματική παρακαταθήκη που θα συνεχίσει να εμπνέει. Ένας άνθρωπος που υπηρέτησε το θέατρο με αφοσίωση, συνέπεια και βαθύ σεβασμό, περνά πλέον στην ιστορία, αφήνοντας πίσω του φως.