Παραμονή Δεκαπενταύγουστου, πέρυσι, ετοίμαζε βαλίτσες για τον Πόντο. Λίγες ώρες μετά, πάλευε για μια ανάσα. Το ταξίδι στη γη των προγόνων του έγινε ξαφνικά αγώνας ζωής. Αντί για προσκύνημα, βρέθηκε σε κρεβάτι νοσοκομείου. Το τάμα έγινε δοκιμασία. «Δεν γίνεται να φύγεις. Πρέπει να το παλέψεις», είπε στον εαυτό του, όταν όλα κρέμονταν από μια κλωστή. Για πρώτη φορά, ο Τάκης Βαμβακίδης μιλά στην «ON time Σαββατοκύριακο» και αποκαλύπτει πολύ προσωπικές στιγμές, μια ανάσα από το θάνατο. Τη σκέψη για την κόρη του. Το χέρι που άγγιξε την εικόνα της Παναγίας Σουμελά, σαν παιδί που πιάνεται από τη μάνα του. Τη στιγμή που ένιωσε βαθιά μέσα του πως «ο Πόντος έν’ καρδίαν κι έν’ αίμαν». Μια εξομολόγηση ψυχής, με δάκρυ, πίστη και ευγνωμοσύνη για τη ζωή που του χαρίστηκε ξανά.
Θα σε γυρίσω πίσω στο χρόνο, πέρυσι, στις 14 Αυγούστου, μία μέρα πριν από τη μεγάλη γιορτή της Παναγίας. Ετοιμαζόσουν να ταξιδέψεις την επομένη στην Τραπεζούντα και να προσκυνήσεις ξανά στην Παναγία Σουμελά, σε ένα μεγάλο οδοιπορικό στη γη του Πόντου. Όμως, έπαθες οξεία πνευμονική εμβολή.
«Δικαιούμαι» κι εγώ μια μεγάλη ανηφόρα, έναν προσωπικό Γολγοθά. Δεν παραπονέθηκα. Δεν γκρίνιαξα. Δεν πανικοβλήθηκα. Υπάρχουν πολλές καταιγίδες στη ζωή. Άρα, ήταν η σειρά μου να δείξω την ψυχραιμία και την υπομονή μου. Κι εκεί που λιποθυμούσα στη θέα μιας ένεσης, ξαφνικά έγινα θηρίο. Θυμήθηκα τον αδελφό μου, τον Λάκη, που μου έχει πει: «Όταν βρεθείς σε δύσκολη θέση στη ζωή σου, αν είναι να νευριάσεις γιατί κάποιος σε ενόχλησε, θα μετρήσεις μέσα σου μέχρι το δέκα. Αν όμως είναι θέμα υγείας, θα πεις “δεν γίνεται να μην παλέψω”». Αυτά σκεφτόμουν εκείνες τις κρίσιμες στιγμές. Ευτυχώς, με βοήθησε πολύ ο διευθυντής, ο κύριος Ελευθέριος Ζέρβας, στην 7η Πνευμονολογική Κλινική του «Σωτηρία», και κέρδισα την πιο δύσκολη μάχη της ζωής μου. Να τον έχει πάντα καλά ο Θεός.
Μέσα στο «Σωτηρία» υπήρξε κάποια στιγμή που ένιωσες ότι όλα κρέμονται από μια κλωστή; Σκέφτηκες «ατό έν’ θαύμαν Θεού», όταν άρχισες σιγά σιγά να σταθεροποιείσαι;
Κάποιες στιγμές στη ζωή, ο χρόνος δεν έχει την κανονική του ταχύτητα και νιώθεις σαν να πατάς «fast forward» σε ταινία. Τα δευτερόλεπτα αλλάζουν ρυθμό. Η σκέψη γίνεται πέτρα και παλεύεις με ένα μέτωπο. Με το που μου είπαν ότι μου συμβαίνει κάτι σοβαρό και δεν πρέπει να περπατήσω, να γελάσω ή να κλάψω, κατάλαβα ότι έχω να ανέβω Γολγοθά. Εκεί όμως είπα αμέσως: «Δεν γίνεται να φύγεις. Πρέπει να το παλέψεις». Εμψύχωσα τον εαυτό μου.
Μου το είπαν και οι γιατροί, ότι ήμουν πολύ ψύχραιμος και τους βοήθησα να κάνουν ό,τι έπρεπε. Αν κάπνιζα, δεν θα μιλούσαμε τώρα. Επίσης, το ίδιο θα συνέβαινε αν δεν είχα εξασκημένους τους πνεύμονές μου από το θέατρο, όπου παίζω όλα αυτά τα χρόνια. Όταν παίζεις σε παράσταση, οι θερμοκρασίες και οι ταχύτητες είναι διαφορετικές από την καθημερινότητα. Αυτή ήταν εξάσκηση για τους πνεύμονές μου. Ήμουν και τυχερός που εφημέρευε το νοσοκομείο «Σωτηρία».
Οι Πόντιοι έχετε πολύ έντονο το θρησκευτικό αίσθημα. Υπάρχει μια φράση που λέτε: «Η Παναΐα έν’ παρόν».
Ναι. Ένιωσα μέσα μου μια πολύ μεγάλη δύναμη. Μια φωνή σαν να μου έλεγε «θα νικήσεις». Ήταν μια περίεργη δύναμη. Σαν υποστήριξη από ένα πνεύμα. Σαν μια ψυχή, του πατέρα μου ή της μάνας μου. Ένιωσα μια ευλογία. Σαν να μου γύρισε πίσω το δώρο της ζωής. Κοίταξε, ο αγώνας των Ποντίων είναι ιερός. Έχει υπερηφάνεια, αξιοπρέπεια, ήθος. Και σε όλα αυτά είναι μέσα η Παναΐα μας.
Ήμουν η πρώτη με την οποία μίλησες τότε και έγραψα στο ONtime24.gr τι περνούσες με την υγεία σου. Μου είπες ότι είχες μια εικονίτσα της Παναγίας Σουμελά δίπλα στο κομοδίνο, στο κρεβάτι του νοσοκομείου. Υπήρξε κάποια στιγμή που την άγγιξες, σαν παιδί που πιάνει το χέρι της μάνας, και ένιωσες ότι η Παναγία ήταν εκεί;
Μόνο μια φορά; Συνέχεια το έκανα. Άλλωστε, οι Πόντιοι λέμε: «Η Παναΐα μεθ’ εμάς πάντα έν. Άρθεπον, αν κι εντόκες την ψ̌ήνα τ’ κι εδικεσέσες, η εγκάλα τση Παναγίας αναμέντσε» (Η Παναγία είναι πάντα μαζί μας. Αν δεν πλήγωσες την ψυχή ανθρώπου και δεν αδίκησες στη ζωή σου, η αγκαλιά της Παναγίας σε περιμένει). Αυτές είναι φράσεις και η σοφία των παππούδων μας. Οι γιατροί μού είπαν ότι ήταν πολύ σοβαρό αυτό που μου συνέβη. Στους δέκα, οι οκτώ πεθαίνουν με τέτοια πνευμονική εμβολή. Εγώ ήμουν μέσα στους δύο που επιζούν. Ξημέρωνε η μέρα της μεγάλης γιορτής της Παναγίας, Δεκαπενταύγουστος, κι εγώ σώθηκα.
Είχες πάει το 2024 στα «χώματα» των παππούδων σου και προσκύνησες στην Παναγία Σουμελά. Σκέφτηκες ότι μπορεί να μην ξαναπάς; Κι εκεί κατάλαβες ότι ο Πόντος έν’ καρδίαν, έν’ αίμαν (ο Πόντος είναι καρδιά, είναι αίμα);
Σκέφτηκα ότι μπορεί να μην ξαναδώ το παιδί μου, την Αρχοντία μου, που είναι ό,τι πολυτιμότερο έχω στη ζωή μου (κομπιάζει). Όλος ο πλανήτης, όλο το σύμπαν είναι στο παιδί, λέει ο ποιητής. Όταν αποκτήσεις παιδί, τότε θα καταλάβεις τι θα πει αθανασία. Τότε θα νικήσεις το φόβο του θανάτου. Μόνο αυτό σκέφτηκα για μια στιγμή, γιατί κατάλαβα ότι η κατάσταση ήταν πολύ σοβαρή. Όμως, δεν άφησα αυτή τη σκέψη να κυριαρχήσει για πολύ. Την έδιωξα. Και είπα: «Πάμε να νικήσουμε».
Είχες δίπλα σου τη σύντροφό σου, τη Φανούλα σου, όπως την αποκαλείς, και φυσικά την 22χρονη κόρη σας, την Αρχοντία.
Ναι, τις μεγάλες μου αγάπες. Δεν έφυγαν στιγμή από δίπλα μου. Η Φανούλα μου είναι ο Παρθενώνας μου. Ο καλός μου άγγελος.
Πόσα χρόνια είστε μαζί με τη Φανή;
Άπειρα (γέλια). Έχουμε ζήσει τρεις ζωές μαζί.
Εκείνες τις νύχτες που πέρασες στο νοσοκομείο, ο φόβος επέστρεφε;
Όχι. Δεν τον άφηνα να επιστρέψει. Στα διπλανά κρεβάτια ήταν δύο καρκινοπαθείς, ο Ηλίας και ο Γιώργος, που δυστυχώς «έφυγε» τον περασμένο μήνα. Τους έλεγα αστεία για να τους ανεβάσω την ψυχολογία. Είχα εμπιστοσύνη στους γιατρούς και στο νοσηλευτικό προσωπικό. Δεν άφησα την ψυχολογία μου να πέσει. Και χιούμορ έκανα και τα φαγητά, που ήταν πολύ ωραία, έτρωγα. Γιατί αν τα βάλεις όλα μέσα σου και μαυρίσει η ψυχή σου, δίνεις όπλα στον αντίπαλο, που είναι η αρρώστια, ενώ πρέπει να τη νικήσεις.
Ούτε για μια στιγμή δεν σκέφτηκες ότι ο θάνατος είναι κάπου εκεί και γυρίζει γύρω γύρω;
Μα, γύριζε γύρω γύρω και έπαιρνε ανθρώπους από τους διπλανούς θαλάμους. Έφυγε ο ένας, έφυγε ο άλλος (βουρκώνει). Σε εκείνη την πτέρυγα νοσηλεύονται ασθενείς με σοβαρά θέματα υγείας. Θέλει πολλή δύναμη.
Διαβάστε ακόμα: Σοφία Βεργκάρα: Σπάνιο βίντεο από την εποχή που διασκέδαζε ανέμελη
Όλα τα viral video εδώ.
