Στη μάχη που είχε δώσει με τη λευχαιμία αναφέρθηκε η Ρεγγίνα Μακέδου, θυμούμενη τόσο τη στιγμή της διάγνωσης, όσο και τις μέρες που πέρασε μέσα στο νοσοκομείο. Αν και εκείνη την περίοδο αντιμετώπιζε ένα τόσο σοβαρό πρόβλημα υγείας και η εικόνα της είχε υποστεί αλλαγές, η γυμνάστρια δεν πτοήθηκε και αντλούσε δύναμη από την αγάπη της για τον χορό. Καθημερινά, έχοντας χάσει τα μαλλιά της, σηκωνόταν από το κρεβάτι και χόρευε.
Ρεγγίνα Μακέδου: Χωρίς μαλλιά και με φλεβοκαθετήρες σηκωνόμουν και χόρευα
Μιλώντας στην εκπομπή «Όπου Υπάρχει Ελλάδα», την Τρίτη 24 Φεβρουαρίου, η Ρεγγίνα Μακέδου εξήγησε αρχικά πώς ενημερώθηκε για το πρόβλημα της υγείας της: «Έμαθα ότι έχω λευχαιμία πολύ περίεργα γιατί δεν είχα συμπτώματα. Το μόνο σύμπτωμα που είχα ήτανε ότι λαχάνιαζα, κουραζόμουνα. Αρχικά νοσηλεύτηκα στο νοσοκομείο της Καβάλας, από εκεί με έστειλαν στην Αλεξανδρούπολη όπου έγινε και η διάγνωσή μου. Νοσηλεύτηκα στο νοσοκομείο της Αλεξανδρούπολης για 157 ημέρες. Εκεί η νόσος μου ήρθε σε πλήρη ύφεση μέχρι το 2022 που ήρθε η υποτροπή. Το 2022 λοιπόν ήξερα ότι η μόνη λύση για εμένα θα είναι η μεταμόσχευση μυελού των οστών».
Παρά τη μάχη που έδινε με τον καρκίνο, είχε βάλει στην καθημερινότητά της τον χορό. «Κάθε μέρα σηκωνόμουν και χόρευα. Ήμουνα μέσα στο νοσοκομείο χωρίς μαλλιά, με τις πιτζάμες μου, με τους φλεβοκαθετήρες μου και σηκωνόμουν και χόρευα. Αυτό μου έδινε ζωή. Κάπως έτσι έφυγε η πρώτη φορά. Τη δεύτερη φορά με τη μεταμόσχευση, η αλήθεια είναι ότι τα πράγματα ήταν αρκετά πιο δύσκολα; Είχα αρκετές παρενέργειες», πρόσθεσε.
Δείτε το βίντεο
Όπως εκμυστηρεύτηκε, υπήρξαν στιγμές που φοβήθηκε πως θα πεθάνει, ενώ είχε συμφιλιωθεί με την ιδέα του τέλους. «Φοβήθηκα ότι θα χάσω τη ζωή μου. Και την πρώτη φορά, όταν ακόμα δεν ήξερα ακριβώς τι γίνεται και μάλιστα εκεί την πρώτη φορά ήτανε που συμφιλιώθηκα λίγο με τον θάνατό μου. Έκατσα λίγο κάτω, είδα πώς τα πράγματα έχω κάνει στη ζωή μου, πόσα θα μπορούσα να κάνω, όμως ήμουν ήδη ευχαριστημένη με ό,τι είχα κάνει», ανέφερε.
Στη συνέχεια, περιέγραψε τα προβλήματα που συνάντησε, προχωρώντας στη μεταμόσχευση: «Στη δεύτερή μου την περιπέτεια, στη μεταμόσχευση, κάποια στιγμή είχα πνευμονία. Είχα πνευμονία και είχα και πάρα πολύ χαμηλά λευκά. Εκεί πέρα φοβήθηκα πάρα πολύ. Είπα ότι τα παρατάω, δεν… Πίστευα ότι δεν αντέχω άλλο. Εκείνη τη στιγμή βρέθηκαν κάποιοι άνθρωποι, και μέσα από το νοσοκομείο, γιατροί, νοσηλευτές, φίλοι μου, που μου έδειξαν ότι δεν πρέπει να τα παρατήσω. Κι εκεί κατάλαβα πόσο σημαντικό είναι το “μαζί”».
Το πιο μεγάλο «ευχαριστώ» το οφείλει στη δότριά της. «Νομίζω ότι δεν θα παρεξηγηθεί κανείς αν ο άνθρωπος που θα πω το μεγαλύτερο ευχαριστώ είναι η δότριά μου. Η προσφορά της τεράστια γιατί χαίρεσαι που ζω. Πραγματικά, αν δεν έχεις υγεία, δεν έχεις τίποτα», κατέληξε.
Διαβάστε ακόμα: Αντελίνα Βαρθακούρη για Good Job Nicky: Ήταν λάθος επιλογή το συγκεκριμένο τραγούδι
Όλα τα viral video εδώ.
