Αναστάσιος Ράμμος: Η σκληρή μάχη με τα ναρκωτικά και το αλκόολ

Αναστάσιος Ράμμος: Η σκληρή μάχη με τα ναρκωτικά και το αλκόολ – «Στη γυναίκα μου είχα πει την αλήθεια από την πρώτη στιγμή»
Συγκλονιστική εξομολόγηση για το παρελθόν, τον εθισμό, τον φόβο και τη λύτρωση.

Σε μια βαθιά ανθρώπινη και ειλικρινή συνέντευξη στη διαδικτυακή εκπομπή της Νάνσυς Παραδεισανού στο YouTube, ο Αναστάσιος Ράμμος άνοιξε την καρδιά του και μίλησε χωρίς φίλτρα για το σκοτεινό κεφάλαιο της ζωής του, αποκαλύπτοντας τη σκληρή διαδρομή που διένυσε μέσα από τον εθισμό και τη δύσκολη προσπάθεια απεξάρτησης.

Ο γνωστός τραγουδιστής περιέγραψε με ωριμότητα και αυτογνωσία τη σημερινή του στάση απέναντι στο παρελθόν, τονίζοντας τη σημασία της συμφιλίωσης με όσα έζησε, αλλά και της πίστης στο μέλλον:
«Αυτή τη στιγμή προσπαθώ να συμφιλιωθώ με το παρόν και το παρελθόν, να έχω πίστη για το μέλλον και να ζω το τώρα. Γι’ αυτό τα λέω όλα αυτά και γελάω», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Διαβάστε επίσης: Αναστάσιος Ράμμος: Η φωτογραφία του νεογέννητου

Μιλώντας για τις πιο σκοτεινές του στιγμές, ο Ράμμος δεν δίστασε να παραδεχτεί ότι έφτασε στο απόλυτο όριο. Όπως αποκάλυψε, τότε δεν είχε τη δύναμη ούτε καν να ζητήσει βοήθεια:
«Όταν ήμουν στον πάτο, δεν μπορούσα και δεν ήθελα να πάρω κανέναν. Πίστευα ότι χωρίς αλκοόλ δεν μπορούσα να ζήσω. Για να πιω νερό, έπινα πρώτα ουίσκι. Τις πρώτες φορές που δοκίμασα ουσίες ένιωθα ευφορία, ένιωθα ότι μπορώ να τα κάνω όλα. Το έκανα αρχικά για να ανήκω σε μια παρέα, να γίνω αποδεκτός. Συνέχισα γιατί είχα την αρρώστια του εθισμού».

Ο καλλιτέχνης στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της πνευματικής στήριξης και της πίστης, που όπως είπε, υπήρξαν καθοριστικές για την επιβίωσή του:
«Όλο αυτό σταματάει μόνο πνευματικά. Αν δεν γεμίσω το κενό μέσα μου με Θεό και πίστη, δεν μπορώ. Η δισκογραφική μου με έσωσε, πίστεψε σε εμένα όταν εγώ δεν πίστευα στον ίδιο μου τον εαυτό. Ο κόσμος με γνώριζε ενώ ήμουν χρήστης. Δεν μετανιώνω για τα χρόνια που πέρασαν, γιατί έτσι έφτασα εδώ που είμαι σήμερα».

Κλείνοντας την εξομολόγησή του, ο Αναστάσιος Ράμμος αναφέρθηκε στη γυναίκα της ζωής του, υπογραμμίζοντας τον καθοριστικό ρόλο που έπαιξε στη σωτηρία του:
«Στη γυναίκα μου είχα πει την αλήθεια από την πρώτη στιγμή. Αν δεν την είχα γνωρίσει, δεν θα υπήρχε καλή κατάληξη. Μπορεί να είχα μπει φυλακή, μπορεί και να με είχαν σκοτώσει. Μπλεκόμουν παντού».

Ο ίδιος αποκάλυψε πως πέρασε αρκετούς μήνες σε κέντρο απεξάρτησης στην Ελλάδα, βιώνοντας έντονα συναισθήματα φόβου και αβεβαιότητας για την επόμενη μέρα:
«Όταν βγήκα, ήμουν τρομοκρατημένος. Δεν ήξερα πώς να πάω στη δουλειά μου, πώς να μιλήσω, πώς να ζήσω. Από τα 17 μέχρι τα 33 είχα έναν τελείως διαφορετικό τρόπο ζωής».

Η συγκλονιστική αφήγησή του δεν ήταν απλώς μια εξομολόγηση, αλλά ένα ηχηρό μήνυμα ελπίδας: ότι ακόμα και από το πιο βαθύ σκοτάδι, υπάρχει πάντα δρόμος προς το φως.