Χρήστος Τριπόδης: Μου λένε “πάρε αυτήν να παίξει, έχει 400.000 followers στο Instagram”. Μα είναι δυνατόν; Υπάρχουν άνθρωποι του θεάτρου που γεννήθηκαν για να είναι μπροστά στα φώτα. Υπάρχουν και άλλοι που έμαθαν να τα ανάβουν μόνοι τους. Ο Χρήστος Τριπόδης ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Γιατί δεν περίμενε ποτέ να του στρώσουν κόκκινο χαλί. Έφτιαξε το δικό του σανίδι, το δικό του κοινό, το δικό του χώρο. Από τους ρόλους που τον έκαναν αναγνωρίσιμο μέχρι το ρίσκο της θεατρικής παραγωγής στα χρόνια της κρίσης, η διαδρομή του δεν είχε ευκολίες, αλλά δύσκολες αποφάσεις. Μπήκε στη «φωτιά» όταν όλα κατέρρεαν, ρίσκαρε, έπεσε, ξανασηκώθηκε και σήμερα έχει, εκτός από τις παραγωγές του, και το «ΦΙΛΙΠ», έναν παλιό κινηματογράφο που μετέτρεψε από ερείπιο σε θέατρο.
Πού γεννήθηκες και μεγάλωσες; Μίλησέ μας για την οικογένειά σου.
Γεννήθηκα στην Αθήνα. Μείναμε στο Νέο Ψυχικό και στο Χαλάνδρι. Όταν η μάνα μου γέννησε το τρίτο της παιδί κι εγώ είχα τελειώσει την Γ΄ Γυμνασίου, μετακομίσαμε στην Ηλιούπολη. Είμαι ο μεγαλύτερος και τα άλλα δύο αδέλφια μου, ο Μιχάλης και ο Βασίλης, δουλεύουν μαζί μου στην οικογενειακή μας επιχείρηση θεατρικών παραγωγών «Μέθεξις», καθώς και στο θέατρο «ΦΙΛΙΠ». Είμαστε δεμένη οικογένεια και βοηθάμε ο ένας τον άλλον. Ο πατέρας μου είχε μπει στη Σχολή Καλών Τεχνών, αλλά δεν τον άφησε η μητέρα του να πάει. Άλλες εποχές τότε. Δούλευε ως ναυπηγός, σχεδίαζε εξαιρετικά και ήταν πολύ καλός στη δουλειά του. Όταν ξεκίνησα τις θεατρικές παραγωγές, με βοήθησε πάρα πολύ στα κατασκευαστικά σχέδια, σε όλα τα πράγματα. Η μητέρα μου είχε σπουδάσει οδοντοτεχνίτρια, αλλά τελικά δούλεψε ως γραφίστρια. Υπέροχοι γονείς. Πάντα κοντά μας. Τα παιδιά μου έχουν μεγαλώσει στο θέατρο. Η κόρη μου έχει παίξει κιόλας το 2022, όταν ανεβάσαμε έργο του Αρκά. Τότε, η Αθηνά ήταν έντεκα χρονών. Τώρα, είναι δεκαπέντε, είναι στο Λύκειο και ασχολείται με άλλα πράγματα. Έχω και τον Σταμάτη, που είναι έντεκα χρονών. Έχω δώσει στα παιδιά μου τα ονόματα των γονιών μου. Όταν σκέφτομαι σήμερα τα παιδικά μου χρόνια, μου έρχεται μια γλυκιά νοσταλγία. Ήταν ωραία χρόνια. Ασχολιόμουν πολύ με τις βόλτες και με τα αθλήματα, μπάσκετ και ποδόσφαιρο. Το θέατρο ήρθε στη ζωή μου γιατί μια καθηγήτριά μου στο Λύκειο επέμενε πάρα πολύ ότι πρέπει να γίνω ηθοποιός. Έτσι αποφάσισα κι έδωσα εξετάσεις στη δραματική σχολή. Μου βγήκε σε καλό, γιατί στα 21 μου είχα πάρει το πτυχίο μου και από το ’97 δουλεύω ως ηθοποιός. Μου φέρθηκε πολύ καλά το επάγγελμα. Δουλεύω συνεχώς. Θεωρώ τον εαυτό μου από τους πολύ τυχερούς.
Αν και ήδη είχες παίξει στο θέατρο με σπουδαία ονόματα, η αναγνωρισιμότητά σου ήρθε μέσα από χαρακτηριστικούς ρόλους που αγάπησε ο κόσμος.
Από τους «Στάβλους» ξεκίνησε η συνεργασία μου με τον Αλέξανδρο Ρήγα και τον Δημήτρη Αποστόλου. Για να παίξω στο θεατρικό τους «Μπαμπά, μην ξαναπεθάνεις Παρασκευή» είπα «όχι» στο Εθνικό Θέατρο. Ήταν σημαντική απόφαση. Παρότι είχα κάνει δραματικές σειρές, το «ναι» σε αυτή την παράσταση με έφερε εκεί που νιώθω ότι ανήκω, στην κωμωδία.
Και πώς ένιωσες όταν άρχισε ο κόσμος να σε αναγνωρίζει;
Ήμουν 26 χρονών. Όταν σου συμβαίνει όλο αυτό και έχεις τέτοια δημόσια αποδοχή, πώς να το διαχειριστείς; Ίσως κάποια στιγμή να την… άκουσα και λίγο (γέλια). Δεν μιλάω για τα λεφτά, αυτά δεν με ένοιαζαν ιδιαίτερα. Μιλάω για τη δημοσιότητα. Να σε αναγνωρίζουν και να σου φωνάζουν στο δρόμο «Αντώνη». Στην αρχή είναι δύσκολο. Ευτυχώς, το ξεπέρασα γρήγορα.
Χρήστος Τριπόδης: Μου λένε “πάρε αυτήν να παίξει, έχει 400.000 followers στο Instagram”. Μα είναι δυνατόν;
Τα χρήματα δεν σε ένοιαζαν;
Όχι. Από τα 18 μου δούλευα σε νυχτερινά μαγαζιά ως dj και έβγαζα καλά λεφτά. Είχα μάθει να έχω. Πέρασα όμως και δυσκολίες. Με τα Μνημόνια διαλυθήκαμε. Παρ’ όλα αυτά, σε μένα συνέχιζαν να έρχονται δουλειές, στο θέατρο και στην τηλεόραση. Από τότε που ξεκίνησα μόνο μία φορά πήγα σε οντισιόν.
Έχεις κάνει πολλές δουλειές στην τηλεόραση. Πήρες λεφτά από την τηλεόραση;
Ναι. Από το 2000 έως το 2008 ζήσαμε μια χρυσή οκταετία στην τηλεόραση. Πέρασαν αρκετά χρήματα από τα χέρια μου. Ζούσαμε όλοι σε μια τέτοια συνθήκη στην Ελλάδα. Νομίζαμε ότι η χρυσή εποχή δεν θα τελείωνε ποτέ. Μετά ήρθαν τα πάνω κάτω: τα Μνημόνια, η κρίση. Ήταν μεγάλη σφαλιάρα για όλους μας. Τη θεατρική παραγωγή την ξεκίνησα ουσιαστικά χωρίς λεφτά. Για να επιβιώσω. Ανατράπηκαν τα πάντα. Ήμουν σε πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση όταν ξεκίνησα ως παραγωγός. Από τα χρήματα που είχα πάρει από την τηλεόραση -και είχα πολύ υψηλά εκκαθαριστικά- δεν κράτησα φράγκο.
Δηλαδή, δημιουργώντας τις δικές σου θεατρικές παραγωγές, μπήκες μέσα στη φωτιά;
Ναι. Και είπα «αν περάσω μέσα από τη φωτιά, δεν ξέρω πού πάω».
Σε ενοχλούσε που δεν ήσουν ο πρωταγωνιστής;
Καθόλου. Από μικρός είχα ξεπεράσει το «κόμπλεξ του πρωταγωνιστή». Δεν με απασχόλησε ποτέ. Έχω δικούς μου θιάσους, οργανώνω παραστάσεις, σκηνοθετώ, παίζω, έχω πλέον το δικό μου θέατρο, το «ΦΙΛΙΠ». Αυτό που με νοιάζει είναι να κάνω σωστά τη δουλειά μου και να εισπράττω την αγάπη του κόσμου. Με σταματάνε ακόμη, έπειτα από 18 χρόνια, και μου μιλάνε για την ταινία «Αυστηρώς Κατάλληλο» των Παπαθανασίου- Ρέππα. Πραγματικά, με συγκινεί η αγάπη που μου δείχνει ο κόσμος. Αυτό έχει σημασία για μένα. Στο επάγγελμά μας πρέπει να συνειδητοποιείς τι μπορείς να κάνεις, αλλιώς δυστυχείς. Είναι πολύ δύσκολο το επάγγελμα του ηθοποιού.
Δηλαδή δεν έχεις μέσα στην ψυχούλα σου το μαράζι ότι δεν έγινες πρωταγωνιστής και παρέμεινες ένας χρήσιμος, καλός ηθοποιός;
Δεν με νοιάζει καθόλου. Εξάλλου, κάνω δικές μου παραγωγές εδώ και χρόνια. Θα μπορούσα να είμαι πρωταγωνιστής σε όποιο έργο θέλω. Δεν με ενδιαφέρει αυτό. Χαίρομαι που έχω κάνει τις επιλογές μου. Έχω πληρώσει το τίμημα για καθεμία από αυτές, αλλά ήταν δικές μου επιλογές. Γι’ αυτό και δεν λέω «κοίτα τι έχασα» ή «τι θα μπορούσα να κάνω». Νιώθω πλήρης με αυτά που κάνω.
Έχεις δηλώσει ότι, ως θεατρικός επιχειρηματίας και σκηνοθέτης, δεν θα πάρεις για ηθοποιό κάποιον ή κάποια που βγήκε από ριάλιτι.
Ναι, δεν θα πάρω ηθοποιό από ριάλιτι. Και ποιος ηθοποιός πάει σε ριάλιτι; Έτυχε η περίπτωση του Χρανιώτη, αλλά είναι καλός ηθοποιός, έχει πορεία στη δουλειά μας και μου είναι πολύ συμπαθής. Δεν θα τον έπαιρνα επειδή πήγε στο «Survivor». Θα τον έπαιρνα για έναν ρόλο γιατί είναι καλός ηθοποιός και τον χρειάζομαι. Έχουν τρελαθεί όλοι τώρα και με τα social. Μου λένε «πάρε αυτήν να παίξει, έχει 400.000 followers στο Instagram». Μα είναι δυνατόν; Είναι αυτό κριτήριο για να πάρεις έναν άνθρωπο στο θέατρο; Εγώ δεν μπορώ να λειτουργήσω έτσι. Αυτούς τους 400.000 ακολούθους τούς έχει τσάμπα. Θα πάνε να πληρώσουν εισιτήριο για να τη δουν; Δεν το πιστεύω.
Διαβάστε ακόμα: Γρηγόρης Αρναούτογλου: Το θεωρούν πλάκα να μου μιλάνε για τα κιλά
Όλα τα viral video εδώ.
