Σπάνια μιλά για τη ζωή της, όταν όμως το αποφασίζει, δεν κρύβεται και λέει τα πράγματα με το όνομά τους… Η Φαίη Ξυλά δεν χρειάζεται θόρυβο για να παραμένει στο προσκήνιο. Με διαδρομή γεμάτη επιτυχίες, έντονη θεατρική παρουσία και μια γοητεία που δεν επιδεικνύεται, έχει κερδίσει την αγάπη του κόσμου. Αν και χαμηλών τόνων, σε μία από τις λίγες συνεντεύξεις που επιλέγει να δώσει, μιλάει στην «ONtime Σαββατοκύριακο» δυνατά για όλα: τους θεατρικούς «Αλιγάτορες» και τους αληθινούς αλιγάτορες γύρω μας. Τον έρωτα που μένει μόνο αν αξίζει, τη μητρότητα που αλλάζει τα πάντα, το διαζύγιο και την ισορροπία. Τους «δικαστές του πληκτρολογίου», τη Δικαιοσύνη και το φόβο των καιρών μας.
Φαίη Ξυλά: Με τον πατέρα του γιου μου μεγαλώνουμε μαζί το παιδί μας
ΑΠΟ ΤΗ ΣΙΣΣΥ ΜΕΝΕΓΑΤΟΥ
Πρωταγωνιστείς στο έργο «Αλιγάτορες» του Άντριου Κίτλεϊ, που παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα και Τρίτη στη νέα θεατρική σκηνή της Αθήνας «Auditorium», σε σκηνοθεσία Γιάννη Λασπιά, το οποίο αναφέρεται ακριβώς σε αυτό το θέμα. Πιστεύεις ότι σήμερα μια καταγγελία σεξουαλικής κακοποίησης αρκεί για να καταδικαστεί κάποιος δημόσια ή οφείλουμε να περιμένουμε την τελική κρίση της δικαιοσύνης;
Θεωρώ ότι πρέπει να περιμένουμε την τελική κρίση της δικαιοσύνης. Ακόμα κι αν γνωρίζεις προσωπικά κάποιον και έχεις σχηματίσει μια άποψη από στοιχεία που έχεις δει, πάλι η δικαιοσύνη πρέπει να προηγείται. Και η δημοσιογραφία θα έπρεπε να λειτουργεί ως «κυματοθραύστης» και όχι ανάποδα. Γιατί πολλές φορές λειτουργεί στο να πάρει μια είδηση και να την κάνει δεδομένο πριν μιλήσει η δικαιοσύνη. Σίγουρα υπάρχουν και οι «δικαστές του πληκτρολογίου», που ανώνυμα μπαίνουν και γράφουν, και αυτό το κάνουν ακόμη και για πιο απλά πράγματα. Μπαίνουν, βάζουν μια φωτογραφία και γράφουν ό,τι έχουν στο μυαλό τους. Θα έπρεπε να υπάρχουν πιο αυστηροί θεσμοί, ώστε να μην μπορεί ο καθένας να μπαίνει και να λέει το μακρύ του και το κοντό του και να δημιουργούνται fake news.
Είσαι 27 χρόνια σε αυτόν τον χώρο. Πίστευες ότι υπήρχε αυτό το «απόστημα» που κάποια στιγμή έσπασε; Ένα τόσο σκοτεινό σημείο στο χώρο σας;
Τόσο σκοτεινό, όχι, δεν το πίστευα. Πίστευα όμως ότι υπήρχε κάτι, γιατί συναναστρέφομαι ηθοποιούς και μπορεί κάποιοι να μου είχαν πει πράγματα για κάποιους. Όταν όμως το ακούς ως φήμη, δεν ξέρεις ποτέ αν όντως συνέβη, αν ο ίδιος ο άνθρωπος που έχει υποστεί κάτι δεν βγει να μιλήσει.
Στους «Αλιγάτορες» είσαι η σύζυγος του καθηγητή Ντάνιελ Τέρνερ, τον οποίο υποδύεται ο Γεράσιμος Γεννατάς και του οποίου η ζωή διαλύεται έπειτα από μια καταγγελία σεξουαλικής κακοποίησης, υπό την πίεση των ΜΜΕ και του όχλου. Σε τρομάζει η εποχή που ζούμε;
Ναι, υπάρχουν στιγμές που με τρομάζει. Θεωρώ ότι όλες οι εποχές είχαν τα τρομακτικά τους. Η τωρινή ίσως λίγο περισσότερο, γιατί με τα social media και το διαδίκτυο όλα γίνονται πολύ πιο γρήγορα και απότομα. Οτιδήποτε συμβεί παίρνει διαστάσεις αμέσως. Ζω όμως σε αυτή την εποχή και προσπαθώ να έχω τις άμυνές μου στο σήμερα.
Πώς έχεις καταφέρει, εκτός από το γάμο σου και το διαζύγιό σου, να κρατήσεις την προσωπική σου ζωή μακριά από τα φώτα;
Δεν είμαι πολύ ανοιχτός άνθρωπος. Δεν έχω πρόβλημα αν κάποιος θέλει να μιλάει για τα προσωπικά του. Απλώς εμένα δεν μου βγαίνει. Δεν μου αρέσει. Με τον πατέρα του γιου μου μεγαλώνουμε μαζί το παιδί μας. Έχουμε μια τυπικά καλή σχέση ως χωρισμένοι για να συνεννοούμαστε για τα θέματα του παιδιού. Ευτυχώς, στα περισσότερα έχουμε κοινή γραμμή και είμαστε σύμφωνοι. Αυτό που κρατάμε είναι το καλό του παιδιού μας.
Με τον πρώην σύζυγό σου, τον Κωνσταντίνο Γιαννακόπουλο, έχετε κρατήσει χαμηλούς τόνους και ο κόσμος σας έχει ταυτίσει με ένα ζευγάρι που διατήρησε τον πολιτισμό του και μετά το χωρισμό. Πόσο εύκολο είναι τελικά να διατηρηθεί αυτή η ισορροπία έπειτα από ένα διαζύγιο;
Νομίζω ότι κι αυτό θέλει δουλειά και από τις δύο πλευρές, ώστε να υπάρχει μια καλή συνεννόηση για το παιδί. Γνωρίζω ζευγάρια που μετά το διαζύγιο διατηρούν μια φιλική σχέση. Υπάρχουν και άλλα με εχθρική σχέση. Εμείς δεν είμαστε ούτε το ένα ούτε το άλλο. Έχουμε μια τυπικά καλή σχέση για το παιδί.
Στην ηλικία σου, μιας και το έχεις πει ότι είσαι 50 ετών, τι σε συγκινεί περισσότερο, ο έρωτας, η μητρότητα ή η ηρεμία;
Όλα αυτά. Νομίζω ότι όταν έχεις φτάσει σε μια πιο ώριμη ηλικία, απολαμβάνεις τα πράγματα διαφορετικά και καταλαβαίνεις ότι όλα χρειάζονται για να είσαι ισορροπημένος.
Πώς είσαι αυτό τον καιρό; Μόνη;
Μόνη δεν νιώθω ποτέ. Έχω ένα παιδί που το λατρεύω και είμαστε πολύ μαζί – και υπέροχους φίλους. Έχω έναν μικρόκοσμο που είναι πάντα εκεί. Δίνω και παίρνω αγάπη. Τώρα, αν εννοείς ερωτικά, όταν κάτι έρχεται να μπει σε αυτό, όταν είναι καλύτερα τα πράγματα, μένει. Όταν δεν είναι, γιατί είμαι ήδη πολύ καλά από μόνη μου, φεύγει.
Μίλησέ μου για τον 11χρονο Πάρη. Τι σου άλλαξε η μητρότητα;
Με έκανε να στέκομαι λιγότερο σε πράγματα που δεν είναι ουσιαστικά και που παλιότερα μπορεί να με βάραιναν. Ο Πάρης μού έμαθε τι σημαίνει απόλυτη αγάπη. Δεν πίστευα ότι μπορείς να αγαπάς έναν άνθρωπο τόσο απόλυτα.
Τι σε φοβίζει περισσότερο σε αυτή την εποχή σε σχέση με το παιδί σου; Το λέω γιατί βλέπουμε έντονα φαινόμενα παιδικής παραβατικότητας. Ακόμα και μέσα στα σχολεία υπάρχει bullying.
Ακούγεται έντονα το θέμα της παιδικής παραβατικότητας και πιστεύω ότι μπορεί να είναι σοβαρό. Θυμάμαι όμως ότι και στη δική μου εποχή υπήρχε βία από συγκεκριμένα παιδιά. Απλώς τότε δεν υπήρχε η λέξη «bullying». Επιπλέον, η πληροφορία δεν διαδιδόταν τόσο γρήγορα μέσω του διαδικτύου, όπως συμβαίνει σήμερα. Θεωρώ ότι και τότε υπήρχαν σοβαρά ζητήματα. Σίγουρα το διαδίκτυο παίζει πολύ μεγάλο ρόλο. Τα παιδιά πλέον επικοινωνούν μέσα από αυτό και λειτουργούν με τελείως διαφορετικό τρόπο από το δικό μας. Παρ’ όλα αυτά, όταν ένα παιδί, πέρα από το διαδίκτυο, έχει και άλλες προσλαμβάνουσες και μια οικογένεια που του μιλά και του εξηγεί πράγματα, αυτό βοηθά. Δεν είναι όμως αρκετό. Χρειάζεται να γίνεται δουλειά και από το σχολείο. Δεν ξέρω κατά πόσο συμβαίνει, δυστυχώς. Όχι γιατί δεν θέλουν οι εκπαιδευτικοί, αλλά γιατί το σύστημα πολλές φορές δεν το επιτρέπει. Προσπαθώ όσο μπορώ να καλύψω στο παιδί μου τα κενά που ενδεχομένως δεν καλύπτει η πολιτεία. Στην Ελλάδα το σχολικό σύστημα, κατά τη γνώμη μου, είναι πολύ απαρχαιωμένο. Θα έπρεπε να έχει γκρεμιστεί και να ξαναχτιστεί. Τώρα, αυτό φαίνεται ακόμη πιο έντονα, γιατί η τεχνολογία έχει προχωρήσει πολύ και τα παιδιά κινούνται με άλλες ταχύτητες. Θα έπρεπε να υπάρξουν δραστικά μέτρα και να αλλάξει συνολικά το σύστημα της παιδείας στην Ελλάδα. Κάτι που δεν πρόκειται να συμβεί. Οπότε, το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι, ως οικογένεια, να μιλάμε στα παιδιά μας, να τους εξηγούμε και να είμαστε δίπλα τους, προσπαθώντας να προλαμβάνουμε καταστάσεις. Δεν είναι εύκολο. Θέλει πολλή δουλειά.
Διαβάστε ακόμα: Όλγα Κεφαλογιάννη: Παραιτήθηκε από την αγωγή σε βάρος του Μίνου Μάτσα
Όλα τα viral video εδώ.
