Είναι δύσκολο να μιλάς για όσα σε πόνεσαν όταν ήσουν παιδί: για την παγωνιά, την απουσία, τα «γιατί» που δεν απαντήθηκαν ποτέ. Να επιστρέφεις εκεί χωρίς θυμό, αλλά με αλήθεια. Να λες απλώς πώς ήταν. «Το έζησα στο πετσί μου», λέει, και σωπαίνει. Ο Χρήστος Κάλλοου μιλάει στην «ΟΝ time Σαββατοκύριακο» για τη μάνα του, τον πατέρα που δεν ένιωσε ποτέ, το σοβαρό εγκεφαλικό και τη στιγμή που είπε μέσα του «ή τελείωσες ή παλεύεις». Σήμερα, ανεβαίνει στη σκηνή ως Ηρώδης Αντύπας στο έργο «Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος – Φωνή εν τη ερήμῳ» και συνεχίζει, με τις μνήμες του και τις πληγές του, λέγοντας την αλήθεια όπως την έζησε. Όχι ως ξέσπασμα, αλλά ως πράξη αυτογνωσίας.
Χρήστος Κάλλοου: Πιστεύω ότι η Παναγία με βοήθησε και σηκώθηκα όρθιος ξανά
Από τη ΣΙΣΣΥ ΜΕΝΕΓΑΤΟΥ
Στη μητέρα σου, την Καιτούλα, όπως την έλεγες, είχες λατρεία. Υπήρξε κατανόηση από την πλευρά σου όσον αφορά την απόφασή της να σε δώσει, έστω για λίγο, στο ορφανοτροφείο;
Βεβαίως. Και την κατάλαβα και τη δικαιολόγησα. Δεν μπορούσε να με ζήσει. Η ανάγκη την έκανε να πάρει αυτή την απόφαση. Όμως, όταν βρήκε τον τρόπο, με πήρε κοντά της και ήμασταν συνεχώς μαζί. Όταν την «έχασα», μου κόπηκαν τα πόδια. Να σου πω και κάτι συγκλονιστικό. Το 2002, παίζαμε στο Βασιλικό Θέατρο Θεσσαλονίκης το μιούζικαλ «Γλυκιά μου Ίρμα», με πρωταγωνίστρια την Άννα Φόνσου. Δεν ξέρω τι με έπιασε και είπα σε μια κοπέλα από το θίασο να πάει να πάρει τη μητέρα μου και να τη φέρει στην παράσταση να με δει. Σαν να ένιωσα ότι δεν θα είχε την ευκαιρία να με ξαναδεί στη σκηνή. Την ώρα που έπαιζα, τη βλέπω στην πρώτη σειρά. Έπαιξα και τραγούδησα μόνο για τη μάνα μου εκείνο το βράδυ. Και μάλιστα, κάποια στιγμή που τελείωσα ένα τραγούδι, είπα: «Γεια σου, ρε μάνα». Μια βδομάδα μετά έφυγε από τη ζωή (δακρύζει).
Και ο πατέρας σου;
Ανύπαρκτος. Εγώ δεν ξέρω τι σημαίνει πατέρας, γιατί δεν τον ένιωσα. Όμως, πήγα στην κηδεία του. Όταν το έμαθα, ήμουν σε ένα συνέδριο για τους Έλληνες ηθοποιούς στο Δουβλίνο, μαζί με τον Βαγγέλη, το γιο μου. Ταξιδέψαμε στην Ουαλία και ήμασταν παρόντες στην τελετή της καύσης του.
Κατάφερες να δημιουργήσεις μια πολύ όμορφη οικογένεια. Με τη σύζυγό σου, την Ευτυχία, είστε σαράντα χρόνια μαζί και έχετε τους δύο γιους σας, τον Χρήστο, καθηγητή σε πανεπιστήμιο της Αγγλίας, και τον Βαγγέλη, που έχει σπουδάσει σκηνοθεσία κινηματογράφου.
Αυτό ήθελα. Πάντα σκεφτόμουν και σκέφτομαι τα παιδιά μου. Δεν ήθελα καμία από τις δυσκολίες που πέρασα εγώ να τις βιώσουν τα δικά μου παιδιά, τα οποία λατρεύω. Το 2005, όταν γύριζα από την Επίδαυρο με τον Κώστα Καζάκο, όπου είχαμε παρουσιάσει τον «Προμηθέα Δεσμώτη», έπαθα ένα σοβαρό εγκεφαλικό. Εκεί ήταν που ή θα έλεγα «τα παρατάω, είμαι παράλυτος» ή «πρέπει να αγωνιστώ». Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν: «Όχι, ρε φίλε, δεν τελείωσες. Πρέπει να βοηθήσεις τα παιδιά σου». Σιγά σιγά, με φυσικοθεραπείες και πίστη, έπειτα από τρεις μήνες κάθισα στο καροτσάκι, ύστερα πήρα το μπαστούνι και περπάτησα. Έτσι συνήλθα. Πρώτα χάρη στα παιδιά μου και μετά για να συνεχίσω το θέατρο και το τραγούδι.
Ακούω που λένε για θαύματα. Για μένα ήταν θαύμα που δεν πειράχτηκε το κέντρο του λόγου και μου άφησε ένα πρόβλημα στην κινητικότητά μου. Πιστεύω ότι η Παναγία με βοήθησε, μου έδωσε δύναμη, με ατσάλωσε και σηκώθηκα όρθιος ξανά.
Και δεν είναι τυχαίο, για μένα που μεγάλωσα μέσα στην εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κυνοσάργους, ότι μου ζήτησε ο Κώστας Χαραλάμπους να παίξω στην ταινία του «Οβολός» τον πατέρα Ιωσήφ. Δεν μπορώ όμως να πω περισσότερα για το ρόλο μου. Επίσης, ότι ο Κώστας Χαραλάμπους με είδε στην προβολή της ταινίας «Το Μυστικό του Δάσους» στην Odeon (σενάριο Στέλιος Ορφανίδης και σκηνοθεσία Μάκης Τσούφης), που θα προβληθεί στις κινηματογραφικές αίθουσες μετά το Πάσχα. Εκεί παίζω το ρόλο ενός ιδιαίτερα σκληρού νονού της νύχτας, που εμπλέκεται ακόμη και σε εμπόριο ανθρώπινων οργάνων. Κι όμως, στον «Οβολό» μού εμπιστεύτηκε το ρόλο του καλού, του ιερέα Ιωσήφ. Και δεν ήταν μόνο αυτά. Με κάλεσε ο σκηνοθέτης του «Grand Hotel» στον ΑΝΤ1, ο Γιάννης Βασιλειάδης, και έπαιξα σε τέσσερα επεισόδια το ρόλο ενός τυφλού παπά. Ύστερα ήρθε η Κάρμεν Ρουγγέρη, που έπειτα από 45 χρόνια που έχω στο θέατρο μου πρότεινε να συνεργαστούμε και να παίξω έναν πάστορα στο «Παιχνίδι της χαράς». Κάνω το ρόλο του πεθαμένου πατέρα της ηρωίδας και, μέσα από ένα βίντεο που έφτιαξε ο γιος μου ο Βαγγέλης συνομιλώ με την κόρη μου. Όλα αυτά ήρθαν τυχαία; Δεν νομίζω. Ακόμα και τώρα, που συνεχίζω με φυσικοθεραπείες, είμαι όλο και καλύτερα. Παίζω στο θέατρο, τραγουδάω, βγάζω καινούρια τραγούδια, όπως τη «Μαριονέτα», που έχει πολλά views στο YouTube, σε ένα υπέροχο βιντεοκλίπ που έφτιαξε ο Βαγγέλης.
Διαβάστε ακόμα: Σοκάρει ο Αλέξανδρος Παρθένης: «Έκανα βουτιά από ψηλό βράχο και χρειάστηκε σοβαρό χειρουργείο»
Όλα τα viral video εδώ.
