Μιλάει χαμηλόφωνα, αλλά με ουσία. Δεν δραματοποιεί τις φράσεις του, δεν αισθάνεται την ανάγκη να εξηγεί ή να απολογείται. Ο Χάρης Γρηγορόπουλος εκφράζεται με μετρημένο λόγο στην «ΟΝ time Σαββατοκύριακο» όχι από απόσταση, αλλά από επιλογή. Σαράντα χρόνια δουλειάς τον έχουν μάθει ότι η ουσία δεν βρίσκεται στο θόρυβο, αλλά στη συνέπεια, καθώς και ότι οι ρόλοι, το θέατρο και οι άνθρωποι δεν χρειάζονται διαρκή ερμηνεία. Ο τρόπος που εκφράζεται δεν είναι άμυνα, αλλά στάση ζωής. Μια στάση που κουβαλά εμπειρία, ωρίμανση και μια ήρεμη βεβαιότητα για το ποιος είναι και τι τον αφορά πραγματικά.
Χάρης Γρηγορόπουλος: Με ενοχλεί η παγκόσμια ροπή προς το φασισμό
Κι αν σε κάτι αφήνεται να μιλήσει χωρίς φειδώ, αυτό είναι η αγάπη. Εκεί, η φράση του μένει… Όπως και για την αντίσταση, που τον κρατάει όρθιο, και την καλύτερη εκδίκηση που έχει πάρει. Οι περισσότεροι τον θυμούνται ως τον Τρελαντώνη από το «Καφέ της Χαράς», ένα ρόλο που αγαπήθηκε πολύ και συνεχίζει να τον ακολουθεί. Δεν τον αποποιείται, αλλά δεν τον άφησε να τον ορίσει. Γιατί για τον Χάρη Γρηγορόπουλο αυτό που μετρά δεν είναι η εικόνα που μένει, αλλά η συνέπεια με την οποία συνεχίζεις να προχωράς. Κι αυτό ακριβώς κάνει.
Από τη ΣΙΣΣΥ ΜΕΝΕΓΑΤΟΥ
Σας έχει συμβεί να παίζετε στο θέατρο ή να κάνετε γύρισμα έχοντας βιώσει μια μεγάλη προσωπική απώλεια; Και αν ναι, πώς συνυπάρχει το προσωπικό βίωμα με τη σκηνική πειθαρχία;
Ναι, μου έχει συμβεί. Το 2017 έχασα τον πατέρα μου. Όταν με ειδοποίησαν, βρισκόμουν σε γύρισμα για την τηλεοπτική σειρά «Έλα στη θέση μου». Οι συνεργάτες μου είχαν την ευγενή καλοσύνη να με αποδεσμεύσουν για το υπόλοιπο γύρισμα. Το βράδυ πήγα στο θέατρο, έπαιξα κανονικά και, μετά την παράσταση, ταξίδεψα στη Θεσσαλονίκη για την κηδεία. Το δίωρο της παράστασης ήταν ο χρόνος που ξεχάστηκα για λίγο. Λειτούργησε ψυχοθεραπευτικά.
Είστε άνθρωπος χαμηλών τόνων, με σοβαρή και συχνά αυστηρή στάση ζωής. Είναι θέμα χαρακτήρα, επιλογή ωρίμανσης ή ένας τρόπος να προστατεύετε κάτι πιο ευάλωτο μέσα σας;
Θα έλεγα ότι είναι όλα αυτά μαζί. Μου αρέσει πολύ που μεγαλώνω. Γνωρίζω, όσο γίνεται, καλύτερα τον εαυτό μου. Κάποια στοιχεία του χαρακτήρα μου τα έχω αποδεχτεί και κάποια άλλα προσπαθώ να τα αλλάξω.
Είστε φιλόζωος, έχετε γάτες, σκύλο και έναν παπαγάλο. Τι ρόλο παίζουν τα ζώα στην ισορροπία και την καθημερινότητά σας;
Είμαι ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να φανταστεί τη ζωή του χωρίς κατοικίδια. Αυτό το αίσθημα δεν έχει αλλάξει καθόλου από την παιδική μου ηλικία. Θα μπορούσα να πω ότι θεριεύει με τα χρόνια. Η επικοινωνία μου μαζί τους είναι μοναδική. Με λίγα λόγια, είναι η αγάπη που παίρνω από αυτά και η αγάπη που δίνω σε αυτά. Ε, αυτό δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα μου λείψει.
Ο γιος σας, ο Τίτος, ακολούθησε το ίδιο επάγγελμα. Φοβηθήκατε ποτέ ότι θα κουβαλήσει προσδοκίες που δεν του αναλογούν λόγω του δικού σας ονόματος;
Όχι, ποτέ δεν φοβήθηκα κάτι τέτοιο. Ο γιος μου είναι εξαιρετικά ταλαντούχος, πολύ καλλιεργημένος και με υψηλό καλλιτεχνικό κριτήριο. Τον παρακολουθώ και τον θαυμάζω. Θέλουμε πολύ να παίξουμε μαζί στο θέατρο.
Τι δεν του είπατε ποτέ με λόγια ως ηθοποιός, αλλά ίσως του δείξατε με τη στάση σας ως πατέρας;
Την περίοδο του Covid, που ήμασταν κλεισμένοι στα σπίτια μας, είδαμε μαζί όλα τα αριστουργήματα του παγκόσμιου κινηματογράφου: ευρωπαϊκό, αμερικανικό, ασιατικό κινηματογράφο. Μετά ακολουθούσαν συζητήσεις. Νομίζω, του έχω μεταδώσει την αγάπη μου για τον κινηματογράφο. Ακόμα κάνουμε πολύ καλή παρέα.
Πρωταγωνιστείτε στο έργο «Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα», που παρουσιάζεται στο θέατρο «Χώρα» σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου. Σε αυτό μια οικογένεια προσπαθεί να σταθεί σε έναν κόσμο που αλλάζει. Πόσο σας άγγιξε αυτή η ιστορία και τι σας ενοχλεί περισσότερο στον κόσμο μας σήμερα;
Όταν διάβασα το έργο, ενθουσιάστηκα. Μου άρεσε πάρα πολύ. Ένα σύγχρονο έργο με πολλές διαστάσεις: ρεαλιστικό, δραματικό, κωμικό, πολιτικό, ποιητικό, μαγικό. Σαν μια φέτα ζωής. Μ’ ενοχλούν πολλά πράγματα στον κόσμο μας σήμερα. Κυρίως, με ενοχλεί η παγκόσμια ροπή προς το φασισμό. Με ενοχλεί αφάνταστα η έλλειψη δικαιοσύνης. Με ενοχλεί ο αχαλίνωτος καπιταλισμός. Με ενοχλούν η αγένεια και η έλλειψη ενσυναίσθησης.
Σήμερα, τι σας κρατά όρθιο σε έναν κόσμο που, όπως λέτε, γλιστρά προς το φασισμό και την αγένεια;
Τι με κρατάει όρθιο; Μάλλον η αντίσταση. Προσπαθώ να αντιστέκομαι με όποιον τρόπο μπορώ. Διαλέγω πάντα το φως από το σκοτάδι, την ελπίδα και την αισιοδοξία από τη μαυρίλα και την παράνοια. Η καλύτερη εκδίκηση είναι να μην τους μοιάσεις.
Μιλήστε μου για το ρόλο σας και ποια πλευρά του σας δυσκόλεψε ή σας αιφνιδίασε;
Υποδύομαι το θείο Πιτ. Ο θείος που αράζει με τη νεολαία, ο θείος που κάνει μαγικά και λέει ιστορίες. Είναι χαρακτήρας με πολύ ενδιαφέρον. Ωστόσο, υπάρχει κάτι σε αυτόν το ρόλο που με δυσκόλεψε ιδιαίτερα. Σε κάποια στιγμή του έργου, ο θείος Πιτ σηκώνεται και ονοματίζει 25 βρετανικές πόλεις και χωριά που είχαν ανθρακωρυχεία και τώρα πια δεν υπάρχουν. Ήταν πρόκληση αυτό για μένα.
Πώς βλέπετε σήμερα την ελληνική τηλεόραση; Υπάρχει χώρος, αυτή την εποχή, για χαρακτήρες με σιωπή, βάθος και αντιφάσεις;
Πρέπει να ομολογήσω πως δεν βλέπω καθόλου τηλεόραση, αλλά πιστεύω πως πάντα υπάρχει χώρος για χαρακτήρες με σιωπή, βάθος και αντιφάσεις.
Υπάρχει κάποιο απρόοπτο ή μια στιγμή από το «Καφέ της Χαράς» που σας αποκάλυψε πόσο βαθιά είχε περάσει ο ρόλος του Τρελαντώνη στον κόσμο;
Ένα περιστατικό που μου μετέφεραν και που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι το εξής: Η αδελφή της γυναίκας μου, την εποχή που παιζόταν το «Καφέ της Χαράς», διατηρούσε ένα βιβλιοπωλείο στην Πάτρα. Όταν κάποια στιγμή είπε σε μια πελάτισσα ότι η αδελφή της είναι παντρεμένη με τον ηθοποιό που υποδύεται τον Τρελαντώνη, η πελάτισσα πάγωσε. Έκανε μια μακριά παύση και στο τέλος ρώτησε σοκαρισμένη: «Είναι καλά όμως το παιδί, ε;».
Αν έπρεπε να περιγράψετε τη φάση ζωής που βρίσκεστε μέσα από μια ατάκα θεατρικού ήρωα, ποια θα ήταν και από ποιο έργο;
Θα σας πω ένα στίχο από ένα έργο του Σαίξπηρ που αγαπώ πολύ, την «Τρικυμία»: «Είμαστε φτιαγμένοι από το υλικό των ονείρων και ο ύπνος κυκλώνει τη ζωή μας».
Διαβάστε ακόμα: Νάσος Παπαργυρόπουλος: Σύμφωνο συμβίωσης με 27χρονη Κολομβιανή
Όλα τα viral video εδώ.
