Μιλάει χαμηλόφωνα, αλλά με ουσία. Δεν δραματοποιεί τις φράσεις του, δεν αισθάνεται την ανάγκη να εξηγεί ή να απολογείται. Ο Χάρης Γρηγορόπουλος εκφράζεται με μετρημένο λόγο στην «ΟΝ time Σαββατοκύριακο» όχι από απόσταση, αλλά από επιλογή. Σαράντα χρόνια δουλειάς τον έχουν μάθει ότι η ουσία δεν βρίσκεται στο θόρυβο, αλλά στη συνέπεια, καθώς και ότι οι ρόλοι, το θέατρο και οι άνθρωποι δεν χρειάζονται διαρκή ερμηνεία. Ο τρόπος που εκφράζεται δεν είναι άμυνα, αλλά στάση ζωής.
Χάρης Γρηγορόπουλος: Η αγάπη δεν τελειώνει ποτέ… Είναι σαν τον ήλιο, μας δίνει ζωή
Μια στάση που κουβαλά εμπειρία, ωρίμανση και μια ήρεμη βεβαιότητα για το ποιος είναι και τι τον αφορά πραγματικά. Κι αν σε κάτι αφήνεται να μιλήσει χωρίς φειδώ, αυτό είναι η αγάπη. Εκεί, η φράση του μένει… Όπως και για την αντίσταση, που τον κρατάει όρθιο, και την καλύτερη εκδίκηση που έχει πάρει. Οι περισσότεροι τον θυμούνται ως τον Τρελαντώνη από το «Καφέ της Χαράς», ένα ρόλο που αγαπήθηκε πολύ και συνεχίζει να τον ακολουθεί. Δεν τον αποποιείται, αλλά δεν τον άφησε να τον ορίσει. Γιατί για τον Χάρη Γρηγορόπουλο αυτό που μετρά δεν είναι η εικόνα που μένει, αλλά η συνέπεια με την οποία συνεχίζεις να προχωράς. Κι αυτό ακριβώς κάνει.
Από τη ΣΙΣΣΥ ΜΕΝΕΓΑΤΟΥ
Θέατρο, τηλεόραση, μεταγλώττιση από πολύ νωρίς. Σε ποιο χώρο νιώθετε ότι σας επιτρέπεται περισσότερο να είστε ο εαυτός σας;
Αγαπώ πολύ την τηλεόραση και αγαπώ ιδιαίτερα και τη μεταγλώττιση. Έχω δουλέψει πολύ και στα δύο κι έχω κάνει πολύ ωραίους ρόλους. Αλλά αισθάνομαι ότι το θέατρο είναι η πραγματική δουλειά μου, γιατί αυτό που δημιουργείται ζωντανά κάθε βράδυ στη σκηνή και το μοιραζόμαστε με τους θεατές είναι κάτι ανεπανάληπτο. Επίσης, στο θέατρο υπάρχουν οι χρόνοι προετοιμασίας για μια παράσταση. Οι πρόβες είναι ένα πολύ σημαντικό και δημιουργικό κομμάτι της δουλειάς μας. Και κάθε παράσταση, από την πρεμιέρα και μετά, δένει με τον καιρό και εξελίσσεται. Είναι σαν ένας ζωντανός οργανισμός.
Ο Λευτέρης από τις «Βαρβαρότητες» και -κυρίως- ο Τρελαντώνης από το «Καφέ της Χαράς» έγιναν σημεία αναφοράς. Σας βάρυνε ποτέ αυτή η ισχυρή ταύτιση; Υπήρξε στιγμή που θελήσατε να απομακρυνθείτε από αυτό το αποτύπωμα ή το αποδεχτήκατε ως μέρος της διαδρομής σας;
Ο Λευτέρης και ο Τρελαντώνης, αλλά και ο Θόδωρος από το «Έλα στη θέση μου» και ο Νικόλας απ’ τα «Τρία μίλια», ήταν ρόλοι που «έγραψαν» και, για όσο διάστημα παιζόταν η καθεμία από αυτές τις σειρές, ο κόσμος με αποκαλούσε ανάλογα. Βεβαίως, το «Καφέ της Χαράς» προβάλλεται σε συνεχείς επαναλήψεις εδώ και 23 χρόνια, οπότε ο Τρελαντώνης είναι πιο ισχυρός απ’ όλους. Ποτέ δεν με ενόχλησε η αναγνωρισιμότητα. Όμως, ενόχλησε κάποια στιγμή την κόρη μου, όταν ήταν μικρή, γιατί είχε κουραστεί με τα παιδιά που έρχονταν για αυτόγραφα και φωτογραφίες. θυμάμαι όταν ήμασταν σε ένα εστιατόριο, είπε αγανακτισμένη: «Αμάν πια μ’ αυτό “Το Καφέ της Χαράς”».
Σαράντα χρόνια δουλειάς και η μεγαλύτερη δημοσιότητα ήρθε από την προσωπική σας ζωή. Όταν είπατε ότι σας ενόχλησε, τι σας πείραξε περισσότερο;
Αυτό που με ενόχλησε ήταν η διάσταση που πήρε το θέμα. Αισθάνθηκα περίεργα και ένιωσα άβολα, γιατί σκεφτόμουν ότι ο κόσμος βομβαρδίζεται με μια είδηση στην οποία η απάντηση είναι: «Και εμάς τι μας νοιάζει;».
Πιστεύετε ότι η κοινωνία δυσκολεύεται να καταλάβει πως οι σχέσεις μπορούν να αλλάζουν μορφή χωρίς να ακυρώνονται;
Δεν ξέρω τι δυσκολεύεται να καταλάβει η κοινωνία και τι όχι, και η αλήθεια είναι ότι δεν με ενδιαφέρει και τόσο πολύ.
Δεν σας ενδιαφέρει πια τι καταλαβαίνει ή τι δεν καταλαβαίνει η κοινωνία; Αυτό είναι ελευθερία, αποστασιοποίηση ή μια συνειδητή επιλογή ηρεμίας στη φάση ζωής που βρίσκεστε;
Κοίταξε, έχω καβαντζάρει πια τα 60 και δίνω χώρο μόνο σε αυτά που εγώ θεωρώ σωστά, ανεξαρτήτως του αν είναι κοινωνικά δημοφιλή ή αποδεκτά. Όλο αυτό, βέβαια, έχει μια μοναχικότητα, αλλά έχει και προσωπική, εσωτερική ηρεμία.
Τελικά, τι πιστεύετε; Τελειώνει η αγάπη ή απλώς μετασχηματίζεται με το χρόνο;
Η αγάπη δεν τελειώνει ποτέ. Είναι σαν τον ήλιο. Μας δίνει ζωή.
Διαβάστε ακόμα: Η Αντωνία Καλλιμούκου αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή Αθηνών
Όλα τα viral video εδώ.
