Μανώλης Μαυρομμάτης: «Βρισκόμαστε στο τελικό στάδιο της αποκατάστασης». «Όμως το εξιτήριο δεν είναι άμεσο», ξεκαθαρίζει ο ίδιος.
Ξεκάθαρη απάντηση έδωσε ο Μανώλης Μαυρομμάτης σε πρόσφατα δημοσιεύματα που τον ήθελαν έτοιμο να πάρει εξιτήριο από το ιδιωτικό θεραπευτήριο στο οποίο νοσηλεύεται εδώ και δύο χρόνια, μετά τη σοβαρή πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει στο σπίτι του. Η εκπομπή Happy Day επικοινώνησε μαζί του, προκειμένου να αποσαφηνιστεί τι ακριβώς ισχύει, με τον ίδιο να μιλά με ειλικρίνεια για την πορεία της υγείας του αλλά και για τις βαθιές απώλειες που σημάδεψαν τη ζωή του.
Όπως ανέφερε, οι γιατροί εμφανίζονται αισιόδοξοι, καθώς η κατάσταση της υγείας του παρουσιάζει σταθερή βελτίωση. Ωστόσο, διευκρίνισε ότι δεν πρόκειται να φύγει άμεσα από την κλινική. «Έχουμε μπει στο τελικό στάδιο της αποκατάστασης, ώστε να δούμε πώς και πότε μπορώ να πάρω εξιτήριο. Δεν θα γίνει άμεσα», σημείωσε, εξηγώντας πως οι τελευταίες εξετάσεις δείχνουν ότι ο οργανισμός του λειτουργεί κανονικά και η ψυχολογική του κατάσταση είναι σαφώς καλύτερη.
Διαβάστε επίσης: Μανώλης Μαυρομμάτης: Μεταφέρθηκε σε Κέντρο Αποκατάστασης μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσαν τα λόγια του για την προσωπική του ζωή, καθώς αναφέρθηκε στη μεγαλύτερη απώλεια που βίωσε μέσα σε αυτή τη δύσκολη διαδρομή: τον θάνατο της συζύγου του. «Οικογένεια δεν υπάρχει. Έχασα τη γυναίκα μου», είπε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι ο γιος του ζει και εργάζεται στο Λονδίνο, γεγονός που περιορίζει την επικοινωνία τους κυρίως σε τηλεφωνικό επίπεδο.
Παρά τις δυσκολίες, ο Μανώλης Μαυρομμάτης δηλώνει πως αντλεί δύναμη από την αγάπη του κόσμου. Οι επισκέψεις φίλων, συναδέλφων και απλών ανθρώπων, όπως λέει, του προσφέρουν μεγάλη ψυχική ικανοποίηση και του δίνουν κουράγιο να συνεχίσει. «Το να νιώθω ότι δεν με έχουν ξεχάσει είναι τεράστια δύναμη ζωής», υπογράμμισε.
Αναφερόμενος στις υλικές ζημιές από την πυρκαγιά, εξήγησε πως μέρος του σπιτιού παραμένει μη κατοικήσιμο και θα χρειαστεί τεχνική αξιολόγηση για το αν μπορεί να αποκατασταθεί. Παράλληλα, βρίσκεται σε αναζήτηση ανθρώπου που θα μπορεί να τον φροντίζει σε καθημερινή βάση.
Κλείνοντας, δεν έκρυψε τη συγκίνησή του: «Ήταν μια αλληλουχία χτυπημάτων. Όταν χάνεις τον άνθρωπό σου, με τον οποίο έζησες 40 χρόνια, πρόκειται για πραγματική τραγωδία».
