Με μια λιτή αλλά γεμάτη νόημα ανάρτηση στο Instagram, η Κάτια Δανδουλάκη αποχαιρέτησε τον Χρήστο Πολίτη που έφυγε από τη ζωή την Πέμπτη 8 Ιανουαρίου σε ηλικία 83 ετών. Η φωτογραφία που επέλεξε να δημοσιεύσει η αγαπημένη ηθοποιός δεν ήταν τυχαία. Πρόκειται για μια στιγμή από το 1972, από τα γυρίσματα της ταινίας «Σουλιώτες», όπου οι δυο τους ποζάρουν αγκαλιά, νέοι και γεμάτοι όνειρα.
Η Δανδουλάκη, γνωστή για την διακριτικότητά της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επέλεξε να μιλήσει με την πιο ανθρώπινη γλώσσα που υπάρχει. Αυτή της φωτογραφίας. Μια εικόνα που μιλά για μια συνεργασία που ξεκίνησε πριν από πενήντα τέσσερα χρόνια και συνεχίστηκε με διάφορες μορφές στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση.
Το αντίο από την Κάτια Δανδουλάκη στον Χρήστο Πολίτη
Πώς να ξεχάσει κανείς άλλωστε τον «Γιάγκο Δράκο» στη «Λάμψη»; Η τηλεοπτική σειρά που σημάδεψε τη δεκαετία του 2000 και έγινε κομμάτι της καθημερινότητας χιλιάδων ελληνικών νοικοκυριών έφερε τους δυο ηθοποιούς ξανά μαζί. Ο Πολίτης ενσάρκωσε έναν από τους πιο αγαπημένους χαρακτήρες της σειράς, αφήνοντας ανεξίτηλο το στίγμα του στην ελληνική τηλεόραση. Η χημεία που είχε με τους συμπρωταγωνιστές του, ανάμεσα τους και η Δανδουλάκη, ήταν εμφανής σε κάθε σκηνή.
Αλλά η σχέση τους ξεπερνούσε τα όρια της επαγγελματικής συνεργασίας. Τα τελευταία χρόνια, παρά το γεγονός ότι δεν εμφανίζονταν μαζί συχνά δημόσια, η Δανδουλάκη διατηρούσε επαφή με τον Πολίτη κατά διαστήματα. Ρωτούσε νέα του, ενδιαφερόταν για την υγεία του, έδειχνε αυτή την ανθρώπινη στοργή που χαρακτηρίζει τις αληθινές σχέσεις.
Ο Χρήστος Πολίτης υπήρξε πολύ περισσότερο από έναν τηλεοπτικό πρωταγωνιστή. Σφράγισε με την παρουσία του τον ελληνικό κινηματογράφο και το θέατρο για δεκαετίες. Το απαράμιλλο ήθος του, η αφοσίωσή του στην τέχνη και η ικανότητά του να μεταμορφώνεται σε κάθε ρόλο τον κατέστησαν μια από τις πιο σεβαστές μορφές του ελληνικού καλλιτεχνικού χώρου. Δεν ήταν απλώς ένας ηθοποιός που απομνημόνευε ρεπλίκες. Ήταν ένας καλλιτέχνης που ζούσε κάθε χαρακτήρα που ενσάρκωνε.
Η ανάρτηση της Δανδουλάκη, χωρίς λόγια, χωρίς μακροσκελή κείμενα, είναι ίσως ο πιο ειλικρινής τρόπος να αποχαιρετήσει κανείς έναν άνθρωπο που σημάδεψε τη ζωή του. Μια φωτογραφία από τα νιάτα, όταν όλα φαίνονταν δυνατά, όταν το μέλλον ήταν ένα ανοιχτό βιβλίο γεμάτο δυνατότητες. Εκείνη η στιγμή του 1972, αιχμαλωτισμένη σε ασπρόμαυρο φιλμ, μιλά για μια φιλία και μια επαγγελματική σχέση που κράτησε δεκαετίες.
Η είδηση του θανάτου του Πολίτη συγκλόνισε όλον τον καλλιτεχνικό κόσμο. Συνάδελφοι, φίλοι και θαυμαστές του σπεύδουν να εκφράσουν τα συλλυπητήριά τους και να μοιραστούν αναμνήσεις από τη συνεργασία τους μαζί του. Κάθε ένας θυμάται κάτι διαφορετικό. Μια σκηνή, ένα γέλιο στα παρασκήνια, μια συμβουλή που έδωσε σε νεότερους συναδέλφους.
Η Κάτια Δανδουλάκη επέλεξε να θυμηθεί την αρχή. Εκεί που όλα ξεκίνησαν, στους «Σουλιώτες» του 1972. Και ίσως αυτό είναι το πιο όμορφο αντίο που μπορεί να δώσει κανείς. Να θυμηθεί τα όνειρα, τα χαμόγελα, τις ελπίδες μιας εποχής που δεν γυρίζει πίσω αλλά ζει για πάντα στη μνήμη και στις εικόνες που άφησε πίσω της.
Όλα τα viral video εδώ.
