Αν κάποιος προσπαθούσε να συνοψίσει την πορεία της Γεωργίας Βασιλειάδου σε μία μόνο λέξη, αυτή θα ήταν «ζωή». Όχι μια ήσυχη, προβλέψιμη ζωή, αλλά γεμάτη ανατροπές, σκληρές δοκιμασίες, αναπάντεχες αναλαμπές και μια ανεξάντλητη δύναμη που έμοιαζε να της χαρίστηκε για να φωτίζει τους γύρω της στις πιο δύσκολες στιγμές τους. Η γυναίκα που ο Κώστας Χατζηχρήστος αποκαλούσε τρυφερά «κωμικιά των κωμικών» υπήρξε μια μορφή αντιφατική: από τη μια, ένα κορίτσι που μεγάλωσε μέσα στη στενοχώρια και, από την άλλη, μια ώριμη γυναίκα που αποτέλεσε αστείρευτη πηγή γέλιου.
Η Γεωργία Αθανασίου, όπως ήταν το κανονικό της όνομα, γεννήθηκε την Πρωτοχρονιά του 1897 στα Τουρκοβούνια της Κυψέλης, σε μια μικρή συνοικία όπου η φτώχεια δεν κρυβόταν, αλλά συντρόφευε κάθε νοικοκυριό. Ήταν ένα από τα δέκα παιδιά της οικογένειας και από πολύ νωρίς έμαθε πως η ευτυχία δεν ήταν παντοτινή.
Ο πατέρας της, αξιωματικός του στρατού, πέθανε ξαφνικά ύστερα από ένα ατύχημα με το άλογό του, αφήνοντας πίσω του ένα σπίτι βυθισμένο στο πένθος και ένα μεγάλο οικονομικό κενό. Η μικρή Γεωργία, ακόμη παιδί, ένιωσε τη φτώχεια να εγκαθίσταται μόνιμα στη ζωή της. Μέχρι τα επτά της χρόνια έζησε, όσο πρόλαβε, τη σχολική ηλικία.
Διαβάστε περισσότερα στην εφημερίδα ΟΝ time Σαββατοκύριακο που κυκλοφορεί.
Διαβάστε ακόμα: Κραν Μοντανά: Τα βεγγαλικά πάνω στις σαμπάνιες προκάλεσαν τη φονική πυρκαγιά
Όλα τα viral video εδώ.
